اگر امروز به شما بگويند تنها دو روز وقت براي ادامه زندگي داريد ، دراين دو روز چه مي كنيد و اصولا افكارتان چگونه خواهد بود
آني عزيز ، اين از اون دسته سوالهاست که تامغز استخون آدم رو مي سوزونه ،
اگه بخوام جدي بهش فکر کنم 6 ساعت اول رو فکر مي کردم ويه سري کارهاي باقيمونده رو يادداشت مي کردم. 6 ساعت بعدي اولويت کارهاي مونده رو تعيين مي کردم.
خواب بي خواب ، يه بخش از کارها مربوط ميشه به رفع سوء تفاهمها وکدورتها از نزديکام
اول اونارو انجام مي دادم ، شايد برا عذر خواهي 60 ساعتي زمان لازم باشه تا اونها رو پيدا کنم.
بعد نوبت من وخدا مي رسه . اينجا ديگه حسابم پاک پاکه. يه ببخشيد حسابي برا همه لحظات عمرم به اون بدهکارم. اين خلوت با خدا شايد يه 12 ساعتي طول بکشه. (همزمان با فعاليت بالا) - تااينجا شما فهميدين که حرفه ام برنامه ريزيه!
حالا فقط مونده رسيدگي به حساب وکتابها ، به تعبيري نوشتن وصيت ، اين هم چون ورژن قبليش رو دارم اصلاحاتش 6 ساعتي وقت مي گيره.
الان آماده ام رو به قبله خوابيدم. شما هم منو حلال کنيد. الفاتحه
اگر كرنومتري به دست شما داده مي شد تا لحظات خوشبختي تان را با آن اندازه بگيريد فكر مي كنيد با توجه به قدرت خيال و با تو جه به سن و سال امروزتان اين كرنومتر چه عددي را نشان خواهد داد؟!!!!
من خوشبختي مو با زمان اندازه نمي گيرم ، احساس خوشبختي درجاتي داره. يه بار در حد معمولي و با کشيدن يه نفس عميق تو همچين باروني که الان داره مياد يه حس خوشبختي دارم ويه بار هم انقدر احساس خوشبختي مي کنم که فکر ميکنم يکي از بنده هاي خوب خدام،ارزش اين لحظات گاهي از همه عمر داده شده به من بيشتره.
اما اگه حس خوشبختي از جنس صفرويک بود، کرونومترعدد 70 از 100 رو نشون ميداد.
آني عزيز اميدوارم عقربه کرونومترخوشبختيتون به انتهاش بچسبه

علاقه مندی ها (Bookmarks)