مسئله ساده است برادر عزیز شما خیلی پیچیده اش می انگارید .
مگه به قول دوستان یک رابطه ی دوستی که نه تنها منفعتی براتون نداره بلکه باعث میشه خودتون و شخصیت و حتی تمام عمرتون رو تباه سازید چه ارزشی میتواند داشته باشد که شما این همه برای نجات خود صبر می کنید ؟
شما اگه الان به خاطر رفاقت و اینگونه مسائل در گفتن یک کلمه ی نه اینطوری گیر افتادید فردا که خدای نکرده با وجود تداوم دوستی با انها توی شرایط سخت تری قرار گرفتید چطور میخواید در برابر پیشنهادات شیطانی دوستانتون مقاومت کنید .
در ضمن مگه یه انسان چقدر در برابر خواسته های نفسانیش میتونه مقاومت نشون بده ؟ فکر می کنید همیشه میتونید به این راحتی به جدایی با دوستان بد و یا حتی دست به سر کردنشون فکر کنید؟
بنابراین انها را رها کنید حتی اگر هیچ دوست دیگری نداشته باشید یا نتوانید بیابید .
همانطور که پیامبر اکرم (ص) فرمودند :
الجليس الصالح خير من الوحدة و الوحدة خير من جليس السوء
همنشين خوب بهتر از تنهايى است و تنهايى بهتر از همنشين بد
شما که خود می دانید نمی توانید انها را تغییر داده و به راه راست هدایت کنید پس قبل از اینکه آنها شما را همرنگ خود کنند به صراحت از انها دوری کنید .چرا که نه تنها شما با توجه به سن و موقعیت خود بلکه هر شخص دیگری به خصوص در شرایط شما بود به شدت در این مورد آسیب پذیر می نمود .
همانطور که به فرموده ی اميرالمؤ منين علی (ع ):
احذر مجالسة قرين السوء فانه يهلك مقارنه و يردى مصاحبه .(60)
دورى كنيد از همنشين و رفيق بد، به درستيكه او همنشين و رفيق خود را فاسد و هلاك مى كند.
همچنین امام صادق (ع) می فرمایند :
لا ینْبَغی لِلْمُؤْمِنِ أنْ یجْلِسَ مَجْلِساً یعْصَی اللهُ فیهِ وَ لا یقْدِرُ عَلیَ تَغْییرِهِ.
سزاوار نیست مؤمن در مجلسی بنشیند كه در آن معصیت خدا میشود و او نمیتواند آن وضع را تغییر دهد.
ضمن اینکه تلاش کنید دوست خوبی برای خود بیابید که نه تنها در صدد باشد که موجبات سقوط شما را فراهم کند بلکه شما را به خدا نیز نزدیکتر کند .
همانطور که علی (ع ) می فرمایند : " پیوند دوستی با برادران دینی خود را محکم سازید که آنها ذخایر دنیا و آخرت هستند . "
و در اخر به قول فردوسی شاعر :
به عنبر فروشان اگر بگذرى
شود جامه تو همه عنبرى
و گر بگذرى سوى انگشت گر
ازو جز سياهى نيابى دگر
نوشته اصلی توسط ghazaleh*
علاقه مندی ها (Bookmarks)