ایا منتظر بمونم؟

[حسین پور]

سلام بر دوست عزیز و گرامی...

شما نوشته اید..>>>در دوران کارشناسی با پسری دوست بودم که عاشقانه دوسش داشتم ولی بعد از 2.5 سال از هم جدا شدیم. ضربه ای سخت بود اما باهاش کنار اومدم"
پاسخ>>>خوب همان طور که خودتان اشاره کردید یک تجربه ناموفق و بدی داشتید و احتمالا از این رابطه درس های زیادی گرفته اید و اکنون دیدتان به زندگی و رابطه با جنس مخالف بازتر است...این خود یک نکته مثبت تلقی می شود..

شما نوشته اید>>>پسر خیلی خوب و خوش نامیه از نظر اخلاقی و خیلی هم منو دوست داره.6ماهه
پاسخ>>>::آیا فکر می کنید 6 ماه برای شناخت کسی کافیست؟؟در صورتی که این گونه رابطه ها خود موانعی دارند که باعث عدم شناخت می شوند..

شما نوشته اید>>>که حاضر نیستم بیشتر از یک سال باهم دوست باشیم و باید بعدش نامزد بشیم.بهش گفتم که با خانوادش صحبت کنه و بگه تصمیمون چیه.
پاسخ>>>:: بسیار کار عاقلانه ای کردید و در همان اوان دوستی نظر خود را مطرح کرده و شرایط را بازگو کرده اید و این هم نشات گرفته از تجربه قبلی شماست...

شما نوشته اید>>>با مامانش در مورد ازدواج صحبت کرد و مامانش آب پاکی ربخت رو دستش و گفت ازدواج براش زوده.
پاسخ>>>::ببینید دوست گرامی مخالفت خانواده در اوایل امری طبیعی است زیرا مادر و پدر مسئول زندگی فرزند خویش هستند و نگران آینده او ..پس تمام مخالفت ها به چند دلیل صورت می گیرد:::1>>پدر و مادر می خواهند توان فرزند خود را برای بیان نظر و اعتقاد خود و میزان پایبندی او را بسنجند و ببینند آیا او در مقابل این مشکل جزئی(مخالفت) دوام می آورد.. اگر تلاش نکند و دوام نیاورد فردا چطور زندگی مشترک را اداره می کند...2>>: عدم تایید دختر از خانواده پسر بخصوص از طرف مادر.....

شما نوشته اید>>>::حالا من میگم که ما تا اخر تابستون عقد کنیم و اون بره و من یک سال بعد برم پیشش که مامانش مخالفه و میگه کار درستی نیست
پاسخ>>>:اصلا کار درستی نیست به هیچ عنوان چنین توصیه ای به شما نمی کنم.. اگر عقدی بین زوجی صورت گیرد ولی آنان کاملا از هم دور باشند...قطعا نوعی سردی و بی انگیزه گی در هر دو طرف ایجاد خواهد شد...

شما نوشته اید>>>خودش میگه که بهتره بره و بعد از تموم شدن درس من، برگرده و عقد کنیم و من باهاش برم
پاسخ>>>»: بله این راه کمی منطقی تر از راه های قبلیست ...البته اگر شما بتوانید صبر کنید....اما یک نکته را هم فراموش نکنید اگر او بعد از برگشتن شما را فراموش کرد ...چطور؟؟

نتیجه>>>>چون او سربازی هم نرفته و سربازی دورانی هست که عقاید و باورهایی افراد رنگ تازه ای به خود می گیرد و اینکه او از نظر اقتصادی نیز به خانواده وابسته است و چون تا حال هیچ گونه مسولیتی بر عهده نگرفته(از جمله کار>>که قدرت توان و مسولیت افراد را برعهده می گیرد).....پس بهتر است فعلا رابطه رسمی نشود ....
شما هم بهتر است صبر کنید اما صبری که بدون امید باشد....و به او هم بگویید اگر بعد از اتمام سربازی و بر عهده گرفتن شغلی به خواستگاریتان بی یاد و اگر شما تا آن موقع ازدواج نکردید خوب مبارک است انشاالله و گرنه........
این نظر شخصی بنده است....موفق باشید