به نظر شما اگه کسی کسی رو دوس داشته باشه به این زودی میدون را خالی میکنه؟؟به این زودی روی انتخابش تردید می کنه؟
چه زن و شوهرایی را دیدیم و شنیدیم که با چه مشکلاتی کنار هم ماندن و سعی کردن به هم کمک کنند.
پیش خودم فکر می کنم حتی اگه مشکل هم از من باشه حتی اگه من اعتماد به نفس نداشته باشم آیا حقشه که شوهرم بخواد به این سادگی منو تنها بذاره و هیچ کمکی بهم نکنه ؟!!!
آیا به همچین مردی میشه اعتماد کرد ؟ میشه آرزوی یه زندگی خوب را در کنارش داشت؟یا میشه بهش تکیه کرد؟؟
نمی دونم برمی گرده یا نه؟؟
ولی حتی اگه برگرده من دیگه نمی تونم به عشقش اعتماد داشته باشم.نمی تونم بپذیرمش؟؟
فقط نگرانیم از آیندمه... فکر نمی کردم به این زودی به طلاق فکر کنم....
البته خیلی دوسش دارم هنوزم دوسش دارم ولی ته قلبم یه جورایی هم ازش بدم می یاد...نمیتونم توضیح بدم احساسمو
تردید دارم..دلهره دارم...نمی دونم چرا اینجوری شد....
من همیشه می خواستم یه زندگی عاشقانه داشته باشم ولی حالا در اوایل آشنایی می بینم هیچ عشقی وجود نداره چون اگه داشت نباید کارمون به اینجا می رسید...
خدایا کمک کن...