جالبه كه به لهجه ي اصفهاني نوشتيد !!
اگه به نظرتون بعد از 2 سال، احتمال داره شور و علاقه تون نسبت به زندگي مشترك كمتر بشه به نظر من بهتره حتما 2 سال صبر كنيد. شايد تا حالا چون رابطه دوستي داشتيد به هم علاقه داشتيد. اما وقتي پاي زندگي مشترك و صبر كردن و جنگيدن براي اون به ميون مياد، خيلي ها پا پس ميكشن.
چند سوال در مورد مشكلاتي كه شما مطرح كرديد دارم:
1. پسر كار دائمي ندارد ولي كار مي كند. چه كار مي كند؟ دستفروشي مي كند يا در يك شركت مشغول كار است. درآمدش تكافوي زندگي خود و خانواده اش را مي كند؟ آيا خرج مادرش را هم مي دهد؟
2. ظاهرا خانواده شما از اختلاف فرهنگي هم نگران هستند. آيا از نظر فرهنگي، مذهبي و سطح رفاه خانوادگي هم تفاوت فاحشي داريد؟