با درود؛
چروشن است دوست گرامی که از نظر مادی و البته از نظر روانی نیز اگر کسی باشد که دلگرمی چون اعضای خانواده ام به من بدهد و مدام غر نزده و آزارم ندهد،گاهی دوست دارم با او باشم.
در ضمن دوست ارجمند هیچ انسان سالمی از نظر روانی نباید نیازمند صرف دیگران باشد و . . . . بماند؛
بدرود./