+شاید تکراری... ولی خواهش می کنم کمک کنید

[حسین پور]

با تشکر از دوستان که دلسوزانه راهنمایی کردند...
بنده نمی توانم حال شما را درک کنم ....به اعتقاد بنده هیچ کس دیگر هم نمی تواند.
خودت یک بار دیگر نوشته هایت را مرور کن و از دل نوشته هایت کلمات را انتخاب کن و روی آنها کلیک کن و تمرکز را به سوی آنها جلب کن...
جملاتی که باید روی آنها تمرکز کرده و موشکافی کنی اینا هستند:
1:من توی دانشگاه عاشق یه دختری شدم...دانشگاه:محیطی است که بخاطر رابطه نزدیک دختر و پسر بایکدیگر عموما یک رابطه احساسی هم میان آنها ایجاد می شود که این رابطه اکثرا بدور از منطق و آینده نگری خاصی هست...بخوصوص اینکه این محیط دست کمی از محیط مجازی ندارد و افراد در دانشگاها چهره واقعی خود را نشان نخواهند داد.

2:من 22سال سن دارم ...کار ندارم..خانه و ماشین هم ندارم...اما با تلاش آنها را بدست می آورم:22سال برای یک پسر سن سرنوشت سازی هست ...سنی که هنوز او نمی تواند کاملا بر احساسات خود کنترل داشته باشد(البته نه همه پسران)....هنوز باید تجربه های زیادی کسب کند....همین نداشتن کار خود عاملی محسوب می شود که ما تصویر درستی از آینده نداشته باشیم... چون مسولیتی نداریم

3:از سربازی هم که معاف هستید::سربازی یکی از دوران مهمی است که عقاید و افکار پسران را تحت تاثیر قرار داده و پرورش می دهد....این یک عامل دیگر برای تصمیم نادرست

4:الان نمی خوام ازدواج کنم فقط نمی خوام از دستش بدم::بر خلاف عقاید دیگران معتقدم(همان گونه که خود اشاره کردید) این دوست داشتن خودخواهی است چون او را فقط برای خود می خواهید و می خواهید با در هر شرایطی و با تمام مشکلات بدستش آورید.خوشحالم که خود این را درک می کنید.

5:سه سال از من بزرگتره و شما هم می خواهید هم سن خودتان باشد::البته بالا بودن سن دلیلی بر ناموفق بودن ازدواج نیست حتی خانوم های که از همسرانشان بزرگترند زندگی بادوام تری دارند.پس این باور غلط را از خود دور کن....اما این را هم لحاظ کن فردا اگر مشکلی در زندگی مشترکتان پیش آمد فکر خواهی کرد که چون سنش از من زیاده اختلاف داریم...پس اول نظرتو عوض کن بعد به فکر ازدواج باش.
6:جمله دختر خیلی فراونه و هنوز بچه ای خوره روحم شده::چرا فکر می کنی خوره روحت شده: چون واقعا این گونه ای(یعنی هنوز در تشخیص دوست داشتن و عشق دچار اشتباهی) و چون می دانی اینگونه هستید دائم به این فکر می کنید که آیا من واقعا بچه ام.....نمی دانم ولی یک جورایی حدس می زنم می خواهید با ازدواج کردن رشد کنید ...در حالی که کاملا در اشتباه ...هیچ کسی با ازدواج کردن کامل نمی شود...بلکه باید اول خود را کامل کند و بعد مسولیت یک فرد دیگر را بپذیرد.

با توجه به توضیحات شما ....اصلا عجله در این کار صلاح نمی دانم و معتقدم هنوز راه های نرفته ای زیادی پیش رو دارید که عقایدتان را شکل خواهد داد و قطعا منقطی تر فکر می کنید..
من مشکلی با ازدواج کردن ندارم ولی با آماده نبودن برای یک ازدواج کاملا مخالفم...شما آمادگی ندارید...
امیدوارم سال خوبی داشته باشید و در تمام مراحل بخصوص ازدواج موفق باشید.
اما اگر حرف های مرا قبول ندارید بهتر است برای ازدواج کردن ....حتما موضوع را با خانواده مطرح کنید و نگذارید این احساس در درون شما باقی بماند و مانند خوره شما را نابود کند