پردازشی درباره چگونگی ارتباط و برخورد ما با انسانهای دیگر

[گرد آفرید]

با درود؛
براستی ما که می خواهیم با ما درست و خوب رخورد نمایند،به چه اندازه در برخورد با آدمهای این دنیا و نه محسط تنگ پیرامونی خود که اکثریت هم باور مایند،به آنها به یک اندازه ارزش می دهیم؟آیا یک بار هم نشسته و به این اندیشیده ایم که در ته دل خود میان یک هم باور و کسی که باورهایی جز ما دارد،تمایزی قائل شده ایم یا نه؟
براستی چرا بر مبنای اموری که وجود خارجی ندارد و بدون اینکه کسی به ما زیان برساند یا به حق ما تجاوز نماید،تنها و تنها به این دلیل واهی که خلاف ما می اندیشد میان او و هم عقیده هایمان تفاوت می گکذاریم؟
در یک برنامه تلویزیونی که پژوهشگری برای بررسی زندگی قبایل آفریقایی به میان آنها رفته بود،پس از چند ماه که می خواست به جهان متمدن اروپایی برگردد،نزد رییس قبیله رفت و خواست از او خداحافظی نماید . . . به او گفت که چیزی برای خداحافظی بگوید و می دانید رییس قبیله ابتدایی در دل آفریقا به آن محقق چه گفـت؟ . . . .گفت:من دو چشم دارم و تو هم دو چشم،من یک دماغ دارم و تو هم یک دماغ و من یک شکم دارم و تو هم یک شکم(و هر بار به سوی عضوی که در بدن خودش و محقق بود و نام می برد با دستش اشاره می نمود) و ما هر دو یکی هستیم.
براستی اگر رهای از باورهای موهوم که تنها افکار عادت شده هستند،بیاییم و در برخورد با آدمها پیش از هر چیزی آنها را یک انسان بدانیم و انسانی آزاد و رها از قید و بند انواع باورها،جهان بهشت خواهد شد.
شما هر جنگی را در درازنای تاریخ همیشه خون و ستم و کشت و کشتار بشیریت ببینید به دلیل دوری از همین دیدگاه است.اگر خدایی هست که هست و یگانه هم هست و اگر همه ما انسانها دو چشم،دو گوش و یک شکم داریم و مادر زمین نیز خوراک و پوشاکمان را فارهم می سازد و برای هر زنی مردی است و برای هر مردی زنی،پس واقعاض به گدام دلیل انسانها به جان هم می افتند؟
کاش جامعه انسانی این اندازه سرشار از باورهای گوناگون نبود و اگر هست کاش،انسانها هستی و هویت خود را در فقط و فقط باورها نمی جست تا با انسانهایی که باورهایی دگرگونه دارند،قلباً و بالقوه دشمن گردد،حتی اگر عملاً آسیبی به دیگری نرساند.
شما می بینید که اکنون آمریکا تنها به دلیل اختلاف عقیده می خواهد جلوی بهره مندی ما را از انرژی اتمی بگیرد و از آن سوی با تبلیغات فراوان مسلمانان همگی تروریست معرفی می شوند یا تبلیغات دستگاه خبرپراکنی نازیها را در جنگ جهانی دوم و . . .
بیاییم بیشتر به این مهم بیندیشیم . . .

[ddd]

با درود؛
براستی ما که می خواهیم با ما درست و خوب رخورد نمایند،به چه اندازه در برخورد با آدمهای این دنیا و نه محسط تنگ پیرامونی خود که اکثریت هم باور مایند،به آنها به یک اندازه ارزش می دهیم؟آیا یک بار هم نشسته و به این اندیشیده ایم که در ته دل خود میان یک هم باور و کسی که باورهایی جز ما دارد،تمایزی قائل شده ایم یا نه؟
براستی چرا بر مبنای اموری که وجود خارجی ندارد و بدون اینکه کسی به ما زیان برساند یا به حق ما تجاوز نماید،تنها و تنها به این دلیل واهی که خلاف ما می اندیشد میان او و هم عقیده هایمان تفاوت می گکذاریم؟
در یک برنامه تلویزیونی که پژوهشگری برای بررسی زندگی قبایل آفریقایی به میان آنها رفته بود،پس از چند ماه که می خواست به جهان متمدن اروپایی برگردد،نزد رییس قبیله رفت و خواست از او خداحافظی نماید . . . به او گفت که چیزی برای خداحافظی بگوید و می دانید رییس قبیله ابتدایی در دل آفریقا به آن محقق چه گفـت؟ . . . .گفت:من دو چشم دارم و تو هم دو چشم،من یک دماغ دارم و تو هم یک دماغ و من یک شکم دارم و تو هم یک شکم(و هر بار به سوی عضوی که در بدن خودش و محقق بود و نام می برد با دستش اشاره می نمود) و ما هر دو یکی هستیم.
براستی اگر رهای از باورهای موهوم که تنها افکار عادت شده هستند،بیاییم و در برخورد با آدمها پیش از هر چیزی آنها را یک انسان بدانیم و انسانی آزاد و رها از قید و بند انواع باورها،جهان بهشت خواهد شد.
شما هر جنگی را در درازنای تاریخ همیشه خون و ستم و کشت و کشتار بشیریت ببینید به دلیل دوری از همین دیدگاه است.اگر خدایی هست که هست و یگانه هم هست و اگر همه ما انسانها دو چشم،دو گوش و یک شکم داریم و مادر زمین نیز خوراک و پوشاکمان را فارهم می سازد و برای هر زنی مردی است و برای هر مردی زنی،پس واقعاض به گدام دلیل انسانها به جان هم می افتند؟
کاش جامعه انسانی این اندازه سرشار از باورهای گوناگون نبود و اگر هست کاش،انسانها هستی و هویت خود را در فقط و فقط باورها نمی جست تا با انسانهایی که باورهایی دگرگونه دارند،قلباً و بالقوه دشمن گردد،حتی اگر عملاً آسیبی به دیگری نرساند.
شما می بینید که اکنون آمریکا تنها به دلیل اختلاف عقیده می خواهد جلوی بهره مندی ما را از انرژی اتمی بگیرد و از آن سوی با تبلیغات فراوان مسلمانان همگی تروریست معرفی می شوند یا تبلیغات دستگاه خبرپراکنی نازیها را در جنگ جهانی دوم و . . .
بیاییم بیشتر به این مهم بیندیشیم . . .

آفرین ، من که به وجد اومدم ...