سلام عزیزم به نظر من بچه ها به خوبی راهنمایی ات کردند اما منم یه چیزو اضافه کنم که شما ها که دور از خانواده تون تنها زندگی می کنید این بهترین فرصته که بهتر دور از هیاهوی خانواده خوش باید. چرا سعی میکنی با حساسیت های نابجا زندگی خودت و شوهرتو خراب کنی به نظر من تو اگه جوری باهاش برخورد می کردی که مطمئن می شد تو از زحماتی که برای زندگیتون میکشه قدردانی اونهم دیگه سر رفتن یک روز به دانشگاه اینقدر ناراحتی نمی کرد در ضمن اینم بگم دانشگاه خیلی هم اجباری نیست که همش بری سر کلاس . مثلا میتونی از 4 جلسه غیبتت طوری استفاده کنی که هر جمعه شوهرتو تنها نذاری
در ضمن من با ادامه دادن قهر وقتی یکطرف پا پیش میذاره کاملا مخالف بودم و هستم مثلا با شوهرم قرار گذاشتیم حتی در شدیدترین دعواها وقتی یکطرف اومد برای آشتی همه چیز رو تموم کنیم اینجوری بهم نزدیکتر میشیم و دعواهامون بیشتر ا چند ساعت طول نمیکشه. یه چیز دیگه هم اینکه ائایل زندگیتونه شماها هر دو از خانواده دور شدید یه کم حس تنها شدن در سالهای اول به آدم فشار میاره باعث میشه همش سر کوچکترین چیزی دعوا کنید با صبر و گذشت زمان همه چیز حل میشه.