دوستان عزيزم ارمان جان لطف كرديد براي انكه وقت گذاشتيد و صحبتهاي يك فرد پارانويايي (از نظر تحليل روانشناسي شما ) را خوانديد اين مهم نيست كه اين سخنان را پيش كه و در كجا گفتم شما
فرض كنيد رو به دريا براي پرندگان مهاجر .
اين انديشمندان كه بودن ؟مشتي از اساتيد دانشگاهاي اورپا ودانشجويان دانشگاهاي اونجا اينها خيلي مهم نيست
من 2 نكته را از كلام شما گرفتم
1- اينكه نويسنده خوبي نيستم چون كلامم در شما تصور اضهار فضل را بوجود اورد مرسي از تذكرتون از اين پس اصلاح ميكنم .
2-اينكه چرا شما را هموطن خواندم چون در يك سرزمين بدنيا امديم ودر ادبيات تمام دنيا به كساني كه در يكجا به دنيا مي ايند هموطن ميگويند ايا استفاده از اين كلمات به معناي اين است كه من
مفهوم گفتارم را نقض كردم ؟من از وطن گفتم نه ابناع بشر از جمله هموطن اگر متن من را دقيق تر بخوانيد گفتم كه بشريت مفهوم بزرگ زندگي است
من روي سخنم درباره مفهوم مردن براي وطن بود نه انسانيت !
حالا من سوالي دارم چرا چرا هر كس رگ و ريشه ايي دارد بايد براي وطن و سرزمين خود بميرد ؟اين حكم شما از چه انديشه ايي مي ايد ؟
ضمنا من براي انكه مطالب خسته كننده نباشن اينگونه مينويسم چه سر وصدايي ولي براي اينكه اين احساس اظهار فضل پيش نيايد من ويرايش ميكنم نام مطلب را و شما به جاي داد زدن سر من
لطفا اگر ميتوانيد من را نسبت به غلط بودن انديشه ام قانع و راهنمايي كنيد متن خودت را بخوان عزيزم مشتي انگ نسبت تهمت !
قبول من انچه كه ميگوييد هستم ولي در پيغامتون من تحليلي از متنم و اشتباهاتم ديدم
كمي تحمل داشته باشيم تا مخالف نظرات مان را هم بشنويم اين اولين قدم يادگيري دمكراسي است حتي اگر حرف يك پارانويايي باشد (از نظر تحليل روانشناسي شما )
باز در انتها هم ميگويم من را نقد نكن عزيزم نوشته ام را نقد كن