سلام
این موضوع خیلی جا داره برای بحث.ممنون از مرد دیجیتالی و زحمتی که کشید. پرداختن به این مطلب لازم بود اما کافی نبود.
این بحث خیلی حساسه و با توجه که برآیند افراد این تالار به سوی دم بختی! متمایله، خیلی خیلی بیشتر باید بحث و چالش سر این مساله داشته باشیم.
کوتاه عرض کنم، در ارتباط بین دختر و پسر به هر بهانه ای، هرطرف ( و بخصوص دختر) قسمتی هرچند اندک از وجود و هستی و انرژی خودش رو که باید در اختیار همسر آینده و در جهت استواری کانون خانواده مستقل خودش قرار بده ، در این ارتباط ها به جا میذاره و میره. این اندک اندک ها به چشم نمیاد اما وقتی جمع می شه و روی هم میریزه، برای خودش عدد بزرگی می شه و این عدد چیزیه که از وجود آدمها کسر می شه. حالا تصور کنید دختر یا پسری که فرد مورد نظر خودش رو در این ارتباطات پیدا کرده، آیا هنوز هم با اون گرما و وجود کامل اولیه می تونه به استقبالش بره؟ و توجه کنیم که طرف مقابل هم به هکذاست.
واقعا می تونه؟
بعیده...
پیروز باشید
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)