دوست عزیزم
نمی خوام ناامیدت کنم، ولی فکر میکنم گرفتار یه عشق خام و تماماً احساسی شده باشی، چطور ممکنه این شخص تمام زندگیت باشه در حالیکه نه اونو از نزدیک دیدی و نه با اون صحبت کردی و احتمالاً اون شخص هم اصلاً از تو و احساسی که داری، خبر نداره....سعی کن منطقی فکر کنی و همه چیزو در نظر بگیری....نباید اجازه بدی احساساتت تو رو به جایی برسونه که رسیدن به یه امر محال رو برای خودت اونقدر بزرگ کنی که در حسرت اون، زندگی رو به کام خودت و دیگران تلخ کنی....سعی کن همیشه خواسته های خودت رو بر اساس واقعیت ها شکل بدی نه خیالات و احساسات....البته می دونم در سنی هستی که این کار یه کمی مشکله....اما من امیدوارم با توکل به خدا و عوض کردن زاویه دیدت به مسائل، به جایی برسی که رسیدن به اونچه که میخوای،دیگه برات خیال و آرزو و حسرت نباشه....موفق باشی








علاقه مندی ها (Bookmarks)