سلام
وقتی عصبانی هستم فراموش نکنم که:
همیشه می شه داد کشید
همیشه می شه فحش داد
همیشه می شه چیزها رو پرتاب کرد یا به زمین زد و شکست
همیشه می شه دست به یقه شد
همیشه می شه...و به راحتی یک چشم بهم زدن.
اما اگر اشتباه کرده باشم درتشخیص، آنگاه جبران همین همیشه می شه ها شاید یک عمر طول بکشه، و شاید اصلا به عمرم قد نده و من خوشبختانه یک بار بیشتر فرصت زندگی کردن ندارم!
عصبانیت تا اونجا خوبه که بدونیم هر لحظه می تونیم هر پلی رو در پشت یا جلو خودمون خراب کنیم. این کافیه که بدونیم می تونیم. پس صبر کردن ما در زمان عصبانیت دلیل بر ضعف ما نیست. اما کدوم پل؟ و چرا خراب...؟
و وقتی به جواب این دو سوال فکر کنیم، دیگه عصبانی نخواهیم بود.
یک لحظه فکر کردن به جواب 2 سوال، کدوم پل و چرا خراب کردن...یکی از بهترین راه های ریشه کن کردن این اخلاق نکوهیده است.
پیروز باشید







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)