خودم شروع میکنم....
اگه یک مرد بودم وقتی سر کار میومدم خونه یک نگاه خیلی کوچیک به خونم مینداختم یک نگاه به زنم
خانومم آرایش کرده و لباس خوشکلشو پوشیده حتما بهش نشون میدادم نظرمو جلب کرده و حواسم هست حتی اگه شده با یک جمله"خوشگل شدی"
اونو بیخبر از بیرون نمیذاشتم درسته که یک مردم و میخوام مشکلات بیرون برای من باشه ولی خانومم بهترین کسیه که میتونم باهاش دردو دل کنم حتی از ترافیک خیابون محل کارم..... اگه وسط حرفام پیشنهاد خاصی داد منظورشو بد برداشت نمیکردم لحظه ای بهش فکر میکردم....
وقتی خسته هستم به خانومم میگم"من خستم" بحثو حرف باشه برای وقته دیگه...به تفریحات خانومم اهمیت میدم و ازش میخوام اونم به سرگرمی های من اهمیت بده.... وقتی یخوام با کامپیوتر کار کنم ازش میخوام بعضی وقتا بیاد کنارم باشه...هم بینه چی کار میکنم هم اینکه اون بعد یک روز که پیشش نبودم حتی از اینکه کنارم بشینه اگه نفهمه هم چی کار میکنم لذت میبره....
خساست به خرج نمیدم....کار میکنم برای خانومم پس درآمدمو کامل بهش میگم....مشکلاته خونمونو به کسه دیگه نمیگم....بین من و خانومم میمونه حتی اگه اون روز مهمون داشته باشیم هیچ کس متوجه نمیشه....جلوی دیگران باهاش با محبت صحبت میکنم توی مهمونی مخصوصا اگه مهمونی از طرف خونواده خودم باشه....به خانوادش احترام یذارم...همراهش میرم خونه پدرش...اگه خانومم برای موضوعی ناراحت بود گریه کرد داد نمیزنم و با آرامش ازش میخوام که گریه نکنه میگم وقتی گریه میکنه حال من هم بدتر میشه...اما دوست دارم به همه حرفاش گوش بدم...سکوت میکنم...و در اخر با مهربونی نظرمو بهش میگم...اگه مخالف بود باز هم نظرشو گوش میدم.....ولی یک بار برای همیشه بهش میگم گریه نکنه....چون اون عزیز ترین کسه منه و تحمل دیدن اشکشو ندارم...اما هر وقت نیاز داشته باشه به همه هرفاش گوش میدم...توی زندگی زود قضاوت نمیکنم..اول دلیل برخورد خانومم یا یک حرفشو میشنوم و بعد حرف دلمو میزنم...داد نمیزنم...بچگی
های همسرمو میپذیرم و اشتباهشو دائم توی سرش نمیزنم...
در کار های خونه تا اونجا که بتونم کمکش میکنم...کار های خودمو سعی میکنم خودم انجام بدم و خیلی به زنم دستور ندم...از ابراز احساس نسبت به خانومم دریغ نمیکنم دوست دارم رو توی گوشش زمزمه میکنم نازشو میکشم موقع خوردن غذا لقمه براش میگیرم لیوانشو(آب..نوشابه) پر میکنم و دستش میدم...اگر قهر کنه منتش کشی هم میکنم ولی اگر حق با من باشه صبر میکنم خانومم پیش قدم بشه....اگر از افراد خانواده شکایتی داشته باشه با ارومی گوش میدم اگر حق با او باشه راه کار ارائه میدم اگه نه بهش میگم که سوئه تفاهمه با دلیل....به نظراتش احترام میذارم...حرف حرف من نیست!!.....در رابطه با دیگران هم با محبت و احترام با زنم رفتار میکنم....نقطه ضعفاشو میشناسم نه برای اذیت کردن بلکه برای اینکه رفتاری نکنم که برنجه...زنم از لحاظه درجه اهمیت اوله و بعد سایر اعضای خانوادم.....بیرون خونه بسیار جدی رفتار میکنم.....نسبت به زنان دیگه هم توجه خاصی نشون نمیدم....با همه وجودم ارامشو براش فراهم میکنم....