سلام آرمان عزیز!
همانطوریکه خودتون هم به این نتیجه رسیدین یه فکر عملی کار شده بسیار بهتر ازمدتها فکر کردن بدون نتیجه و عمل است.ما میتونیم افسرده و غمگین یه گوشه بشینیم و به آرزوهای از دست رفته یا دست نیافتنیمون فکر کنیم و یا اینکه زحمت بدیم به خودمون و برای رسیدن به آرزوها وآرمانهائی که داریم تلاش کنیم .
به قولی:کار بهترین درمان برای دردهامان است.
موفق /سلامت وشاد باشید!





پاسخ با نقل قول
ميدونيد همه گرفتاري هاي ما از چه ناشي ميشه؟ به خاطر اينه كه ما خودمون رو اونجوري كه هستيم قبول نداريم همش دنبال فرصت هايي هستيم كه تو ذهنمون قرار و مداراشو مي زاريم كه تقريبا بيشترشون دست نيافتني هستند يا ما اصلا تلاشي براي بدست آوردنشون نمي كنيم فقط هر روز در ذهنمان مرور مي كنيم كه در آينده به اون چيزي كه مي خواهيم خواهم رسيدو اين آرزوها هر روز مثل پتك بر سر ما كوبيده مي شوند وما هيچ كاري براي از بين بردنشان هم نمي كنيم مي دونم فكر خيلي از ما اونقدر خسته است كه حوصله فكر كردن به مسائل واقعي زندگيمونو نداريم يا ميگيم براي بعدا .كه اين بعدا معلوم نيست كي خواهد آمد.



علاقه مندی ها (Bookmarks)