دختر من به هیچ عنوان قبول نمی کنه که اشتباهی ازش سر میزنه و تمام رفتارهاش رو یک رفتار عامی و عادی میدونه و باعث تعجبش هست که ازش ایراد بگیرن مثلا باباش که مردی هست بهش یک تذکر میده (راجع به رعایت بهداشت یا بو دادن لباسش یا هر چیز دیگه که اگر به یک آدم دیگه بگن با عث خجالتش میشه)اصلا عین خیالش نیست و دودقیقه بعد میاد و یک جک تعرف می کنه و خودش میخنده و یا یک جدول میاره و از باباش کمک می گیره که با هم حلش کنن یا راجع به مسائل جغرافیا ازش سوال میپرسه و فوق العاده بی تفاوت رفتار میکنه و(شاید هم اینطوری وانمود میکنه ) به وضوح میگه اگر بخوام به حرفهای تو یا بابام اهمیت بدم دیگه نمی تونم راحت زندگی کنم و می گه من همینطورم و باید منو همینطوری بپذیرید تمام کارهاش رو پنهانی انجام میده حتی میوه خودرن یا تنقلاتی که روی میزشون میگذارم تا خودشون بخورن میره می ریزه زیر بالشتش و
میوه که براش میگذارم پوستش رو میریزه زیر تختش یا بین لباسهاش یا غذا میریزه لای لباسش و خیلی وقتها اینها کپک می زنه و باعث خرابکاری بیشتر میشه و به من میگه از اینکه تورو عذاب میدم لذت میبرم
فکر می کنید من می تونم چه کسی رو مثال بزم که اونو تحت تاثیر قرار بده بلافاصله بر میگرده و میگه که دیدی همه مثل من هستند و تو زیادی ازم انتظار داری (چون برام پیش اومده و این جواب رو ازش شنیدم )یا اینکه اون باورش میشه نه نه بچه ها خیلی زیرک هستند و نمی شه اونها رو گول زد
هر جایی را که من و پدرش در جریان نباشیم دوست داره بره و از خودش یک شخصیت ضعیف و مظلوم نشون میده و ظاهر غلط اندازی داره و به راحتی میتونه همه رو گول بزنه تا زمانی که هویتش مشخص نشده باشه ادامه میده وبعد دنبال یک جای جدید میگرده
من فکر می کنم دخترم ازشکست پدرش توی زندگی و حضور نامادری سوءاستفاده می کنه و اگر تا حدودی از زندگی احساس رضایت نمی کرد اینگونه رفتار نمی کرد چون میبینه بهش توجه و گذشت مضاعف میشه لذت میبره و حضور نامادری و بدنامی نامادری براش یک مجوز شده تا هر کاری دلش خواست انجام بده و حتی حاضر نیست با کس دیگری زندگی کنه
به من حق بدید یکی میگه زیادی محبت کردی یکی میگه محبت نداری یکی میگه انتظار زیادی داری یکی میگه بیشتر محبت کن یکی میگه برخورد کن و...
راستش من تازه به این نتیجه رسیدم که هر کس در زندگی خودش باید مسیر و راهش را انتخاب کنه همه این حرفها فقط شنیدنیه و عملی نیست شما یک نفر رو به من نشون بده و مثال بزن که دیگران تونستن مانع به خطا رفتنش بشن مگر اینکه خودش بخواد دختر بزرگترم بچه نیست و آگاهانه رفتار می کنه شاید آینده رو در نظر نگیره (که اکثر آدمها اینجوری هستن) ولی از حالش لذت میبره و به خودش سخت نمی گیره دقیقا همان کاری که دوست داره انجام میده و در حال ارضاع میشه پس هیچ قدرتی نمی تونه بهش معنی اصلی رفتارش یا نتیجه کارهاش رو نشون بده مگر اینکه سرگرمی جدیدی جایگزین شیطنتهای اون بشه
باید زمان بگذره با توکل بر خدا و مشغول شدن به بقیه امور زندگی توی این زندگی کسای دیگری هم هستند که به محبت و حمایت من نیاز داشته باشن و من باید برای خودم و شوهرم و دختر کوچکمان و مسافر کوچولومون انرژی داشته باشم و همه را فدای یک نفر نکنم (شاید چون خسته و مستاصل شدم به این نتیجه رسیدم )
دوست خوبم موفق باشید