سلام دوستان پر شور
طاهره و ستاره عزیز واقعا مطالبتون به دل میشینه.
اگر به دنبال مقصودی هستی باید از قبل لحظه رسیدن به ان را در ذهن نظاره کنی. "زیگ زیگلار"
نقطه شروع هر چیز رویایی است در سر یک انسان. "لری لیون"
قسمت اخر مطلبت خیلی قشنگ بود ،
آخ از یکنواختی ... چرا همه چیز رو در قالب وظیفه ثابت می بینیم ؟
چرا همیشه آقا باید صرفا به علایق خودش بپردازه و خانم به علایق خودش ؟ درسته که با هم متفاوتن اما به نظر شما اگر تفاوتها رو در کنار هم ببینیم و حتی گاهی تلفیقشون کنیم نتیجه ی قشنگتری نداره ؟
به نظرم هم برای آقایون و هم برای خانمها بد نباشه که گاهی با هم در مورد سیاست و اقتصاد و جامعه و ورزش و آچار و پیچ گوشتی و .. هم بحثهای به روز و مهیج داشته باشن ... با هم روزنامه بخونن ، با هم اخبار گوش بدن، با هم ورزش کنن ...
چه ایرادی داره نقشهامون رو گاهی قاطی کنیم ... اینطوری یکنواختی و خستگی هم کمتر سراغمون میاد .....
اینها باعث میشه که همسران وارد دنیای همدیگر شوند و در نتیجه درک بهتر طرف مقابل وبر داشتن گامهایی به سوی تفاهم.

در قسمتی که اتنا جون و اقای tanhai-e-shabgard پستهایی را قرار داده بودند خواستم نظر خودم را بگویم به نظر من هدیه رو باید طبق سلیقه طرف مقابلمان تهیه کنیم ،سلیقه هامتفاوتند ممکن خانمی واقعا از هدیه ای که لوازم منزل باشه خوشحال بشه ویا از لوازم تزینی مثل جواهرات و...ویا از یک نامه ویا شاخه گلی خوشحال بشه بهتر است ما از طرز سلیقه همسرمان اطلاعات بدست اوریم میتوانیم ازطریق خانواده همسرمان این شناخت را بدست اوریم ویا طرز خرید کردن همسرمان در احتیاجاتش
ببینیم به چه چیزهایی بیشتر علاقه به خرج میدهد(مثلا خانمی میگفت همسر من به کیفت ان خریدی(لباس) که انجام میدهیم خیلی اهمیت میدهد ،بر عکس خانم که نظرش این بودکه لباسهایی با کیفیت مناسب ولی تعداد ان خریدها بیشتر باشه وتنوع بیشتری داشته باشه )ما میتوانیم هدیه همسرمان طبق سلیقه او انجام دهیم .
البته هدیه از لحاظ باطنی با ارزش است نه ظاهری،ما باید در برابر هدیه ای که در یافت می کنیم خودمان را شاد وراضی نشان دهیم (حتی اگر ان هدیه را دوست نداشته باشیم)مهم تشویق کردن همسرمان است برای هدیه دادن به ماست.
اگر هدیه ای باب طبع مان نبود اول خودمان را خوشخال نشان دهیم و از او تشکر کنیم وبه او بگوئیم خوشحالم از اینکه به فکر من بودی (از نظر همسرمان او بهترین هدیه را برای ما تهیه کرده پس ما هم قدر دان باشیم)حتی تا مدتی از ان هدیه استفاده کنیم اگر چه طبق میل مان نیست مامی توانیم در اینده همسرمان را با طرز سلیقه مان ونیازهاوچیزهایی را که بیشتر دوست داریم اشنا کنیم.(من از رنگ ابی خیلی خوشم میادو...... من لوازم تزیینی را خیلی دوست دارم و.......)
ولی نه به صورت مستقیم(کادویی که سالگرد ازدواجمان برایم خریدی را استفاده نکردم و ........ رنگ اون لباسی که برای من خریدی تو ذوق میزنه و......)

واین گفته اقایtanhai-e-shabgard قابل تحسینه

خلاصه مي گم نمي خوايم اعصاب زنامونو خراب كنيم.چون وقتي اونا رو نگاه مي كنيم و لبخند به صورتشون مي بريم از همه ي دنيا بيشتر ارزش داره و همه مشكلات يادمون ميره.
يه دليل ديگش اينه كه مشكلاتو به شاخه ي درخت بيرون در آويزون مي كنيم و با شادي ميايم تو
خیلی از اقایان این طور فکر میکنند.و اینکه مشکلات بیرون را به شاخه ای بیرون از خانه اویزان کنند وبعد با خلقی خوب وارد خانه شوند .درسته بعضی از مشکلاتی که ربطی به خانواده ندارد وباعت اسیب انها نمی شود چه لزومی دارد همسر ان اقا متوجه شود .اما بعضی از اقایان به صورت افراطی از ان استفاده می کنند ،بهتر نیست اول با خودشان روشن کنند گفتن این موضوع بهتر یا نگفتن ان ،ممکن است با گفتن مشکل خود کمی از مشکلاتشان کم شود نه اینکه بران افزوده شود، (مثلا اقایی که در محل کارش با کسی در گیر است ویا خدایی نکرده خسارت مالی دیده اگر با همسر خود در میان بگذارد از طرف همسرش بهتر درک میشود وهمسرش فکر نمیکند علت ناراحتی او چیزهای دیگری است با این کار هم به همسرش ارامش فکری می دهد هم خودش به کسی پناه برده و ارامش میگیرد.)

برقرار باشید.