با درود؛من باور دارم که اگر ما در گام نخست از پناهگاه های اندیشه ای و سیستمهای عقیدتی خود جدا شویم و بدون یاری از آنها و در گام دوم تنها با نگرش رها و باز و نیز بر پایه سنجش خردورزانه رفتار کنیم،سودمند است.
تفکر تثبیتی و یا ذهنیت ایدولوژیکی باید نباید کن،هواره چهارچوب نگر بوده و برای دفاع از خویش خوی لجاجت و ستیزجو دارد؛ باید در سنجش آرای دیگران آزاد بود و اندیشه آزاد داشت. . . . . . همین است که من همواره در گفتارهای خودم گوشزد می کنم که گویشم *توصیفی*می باشد و به بد و خوب اندیشه خودم و طرفم کاری ندارم؛؛؛بدرود.