سلام گلهای دانا
تا حالا بارها وبارها نام اعتياد به گوشمون خورده. هر وقت اسم اعتياد (addiction) مياد آدم ياد مواد مخدر ،قاچاق و قاچاقچي مي افته،تازگي هم که مواد روان گردان به اين ليست سياه اضافه شده.
ولي اعتياد مصاديق زيادي داره. بعضي اعتيادها مادي هستند يعني به خاطر استعمال زياد ماده اي ايجاد ميشن؛ ماده اي که فرد رو به بيخيالي وادار ميکنه و فارغ از مکان و زمان ميشه و يه جورايي لذت ميبره اما...
اعتياد يه شکل ديگه هم داره، نوع ديگش اعتياد فکريه.گاهي يه حالت فکري و فضاي روحي براي شخص ايجاد ميشه که حالات اعتياد نوع اول رو ايجاد ميکنه، يعني وقتي ادم تو اون فضاي فکري که قرار ميگيره ديگه به غم و غصه هاش فکر نميکنه و خودش رو آزاد از هر قيد و بندي ميبينه و در نتيجه براش لذت بخشه.
اين احساس لذت اگه تو کار يا حالت ديگه اي براش تا حالا پيش نيومده باشه باعث ميشه بازم سراغش بره و اون حالت فکري و فضاي روحي رو دوباره واسه خودش ايجاد کنه.
استفاده از اينترنت با تمام مزايايي که داره ميتونه باعث اعتياد بشه. کسي که از حضو ر در نت و استفاده از سايتها و وبلاگها يا چت کردن لذت زيادي ميبره، لذتي که جاي ديگه تجربه اش رو نداشته و به فاصله کوتاهي دوباره سراغش مياد، کم کم معتاد ميشه.
در مورد اعتياد به نت تحقيقات زيادي شده و جالبه بدونيد بيشترين تحقيق رو خود اايجاد کنندش (آمريکا) انجام داده و کلنيکهاي ترک اعتياد زيادي داره (سرعت بالا، سيستم توپ، آدم بيکارو پول بي حساب) روانشناسا به اين نوع اعتيادميگن "اختلال اعتياد به اينترنت (Internet Addiction Disorder)".
يعني اونا ميگن اعتياد به نت يه بيماريه. وقتي اسم معتاد مياد، ياد يه آدم لاغري ميافتيم که تو کنج خرابه بادستاي لرزون و چهره زردش داره مواد مصرف ميکنه يا زير پل از خماري رو کارتنا ولو شده.
اعتياد به اينترنت هم يه عوارض و حالاتي رو ايجاد ميکنه که بعضيش شبيه عوارض مواد مخدره و بعضي هم خاص خودشه. اين عوارض نه تنها خود فرد رو اذيت ميکنه بلکه اطرافيانش رو هم تحت تاثير قرار ميده.
اعتياد به نت يه مشکله که کاربران و شهروندان دنياي مجازي در معرض خطر روز افزون ابتلا به اين بيماري هستند. با پيشرفت تکنولوژي و بسطش به نقاط مختلف دنيا، متاسفانه روز به روز به آمار معتادان به نت اضافه ميشه. هر چي جلو تر ميريم کارهاي بيشتري رو ميتونيم تو اين دنياي مجازي انجام بديم و خيلي راحت تر، سريعتر، ايمن تر و با صرف هزينه کمتري ميتونيم به کارهامون برسيم و در نتيجه سروکار بيشتري باهاش پيدا ميکنيم وخطر به ما نزديکتر ميشه. واقعيت اينه که اينترنت بي حد و مرز در زندگي خيلي از آدما مداخله ميکنه و کم کم داره اونا رو به دردسر ميندازه.
اين وسط تقصير با کيه؟ شرکتهاي www؟ خود کاربر؟ يا تفکر دهکده جهاني که داره مثل سرطان تو دنيا ريشه ميکنه و ميخواد آدما رو به ميل خودش جهت بده؟
نويسنده: سادات موسوي
موفق باشید...![]()
![]()









گاهي يه حالت فکري و فضاي روحي براي شخص ايجاد ميشه که حالات اعتياد نوع اول رو ايجاد ميکنه، يعني وقتي ادم تو اون فضاي فکري که قرار ميگيره ديگه به غم و غصه هاش فکر نميکنه و خودش رو آزاد از هر قيد و بندي ميبينه و در نتيجه براش لذت بخشه.

پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)