سلام، پسری هستم ۳۵ ساله.
بتازگی در محل کارم با دختری همکار شدم که راستش خیلی بهش علاقمند شدم. کم و بیش سعی کردم اینو تو رفتارم نشون بدم. مثلاً وقتی چیزی نیاز داشته خیلی زود براش فراهم کردم یا توی مشکلات کاری کمکش کردم. زمان جنگ از طریق پیامک پیگیر احوالش بودم. البته اونم همیشه با نهایت احترام با من برخورد می کنه. مثلاً وقتی درمورد موضوعی صحبت می کنیم و بخاطر چیزی یا کسی حرفمون قطع میشه بعدش خودش دوباره می پرسه چی می گفتین؟ (که مثلاً نکنه من ناراحت بشم که حرفم قطع شده.) اینم بگم که دوران جنگ یه مقدار پیامک های من زیاد شده بود و بعد از مدتی دیدم که جواب پیامکم رو نداد. راستش منم بهم برخورد و دیگه بهش پیام ندادم. حتی بعد از جنگ هم که رفتیم سر کار دیگه مثل قبل نبودم و باهاش کمی جدی تر و خشک تر شدم. اما خودش هر روز به بهانه اخبار جنگ و سیاست و اینا ازم سؤال می کرد و هر روز می گفت من اخبار رو چک نکردم. چه خبرای جدیدی شده؟ که منم براش توضیح می دادم. چند روزی اینطوری گذشت تا من دوباره مثل قبل باهاش رفتارم خوب شد و اونم دیگه خبری از سیاست و جنگ نگرفت. انگار این اخبار براش بهانه بود تا منو به حرف بکشونه.
درمورد خیلی چیزا و حتی موضوعات خصوصی زندگیش و خانوادش باهام حرف می زنه و منم وقتی درمورد اعضای خانوادم حرف می زنم خیلی پیگیر میشه و حتی گاهی ازشون سؤال می کنه.
اینم بگم که خیلی خیلی سخت لطف های بزرگ رو قبول می کنه. مثلاً وقتی یه چیزی براش میارم و نمی خوام پولشو بگیرم بشدت مقاومت می کنه. یا مثلاً میخوام یه چیز شخصی بهش بدم بشدت مقاومت می کنه. حتی اگه به امانت بخوام چیزی بهش بدم.
درکل من هنوز نمی دونم که آیا این دختر اصلاً حسی به من داره یا رفتار هاش فقط بر پایه احترام متقابله.
خانوما لطفاً جواب بدین که چطور من بفهمم که اصلاً تو سرش فکری غیر از همکار بودن نسبت به من داره یا نه؟
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)