مراقبه معنوی

[ammin]

کسی که رضای خدا را مد نظر قرار می‌دهد، ضمن اینکه باید مدام درستی نیت و اعمالش را براساس علم و معرفت بسنجد، آنگاه باید سرزنش و قضاوت مردم را در عین حالی که کار درست را انجام می‌دهد به جان بخرد. یکی از زیباترین قسمت‌های رشد، پذیرش تلخی سرزنش‌ها و تهمت‌هاست. جایی که توضیح دادن فایده ندارد و باید با سکوتی حکیمانه زخم سرزنش‌ها را تحمل کند. این کار چند فایده دارد؛ هم غرور بی‌جا را می‌شکند هم عمل را خالص‌تر می‌کند. به شرطی که سکوت و بی‌توجهی او به سرزنش‌ها، لجاجت و خودرأیی نباشد.