بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت ...

[باغبان]

این غزل حافظ ، غزلی عارفانه عاشقانه سالکانه است و مقاماتی از سیر و سلوک را بیان میکند :

- بلبل میتواند خود حافظ باشد .
- مصراع اول هر دو بیت اول و دوم از مقام حضور و وصل سخن میگوید.
- مصراع دوم هر دو بیت اول و دوم از مقام حیرت سخن میگوید.
- ابیات سوم و چهارم مقام رضا را بیان می کند.
- ابیات پنجم تا هفتم مقام فنا و متعلقات خود و رهایی از قید و بند را می نمایاند.
- بیت آخر میتواند مقام بقا و جاودانگی را برساند .

[باغبان]

در این راستا یه شعری هست که میگه :
صبح‌خیزی ُ سلامت طلبی چون حافظ ،،، هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
دولت به معنی فراگیری و احاطه هست و هم تداول ...دولت از تداول مییاد و یکنواخت نیست.
این کلمه ی دولت که حافظ به بکار برده ، هم فراگیری و احاطه قرآن کریم ِ را میخواد بگه از نظر معنی که همه جا را گرفته و هم میخواد بگه : قرآن جلوه در جلوه داره ....جلوه تازه داره ..... یکنواختی نیست درونش .
در پناه حضرت حق

[باغبان]

وقتی از امام صادق (ع) می پرسن چرا قرآن کهنه نمیشود و هر موقع ما می خوانیم تازه هست ...
فرمودن قرآن مثل شمس و قمر هست ... مگر هر که 50 سال با ماه و خورشید رابطه داشت ، او هرگز از آفتاب و ماه خسته میشود؟ ...او هرگز میگوید که من الان دارم 50 سال آفتاب را می بینم و خسته ام ؟ این خستگی ندارد ، چون نور بخش هست و مطابق با فطرت و نیاز .
برای پیامبران الهی و ائمه اطهار هم همین کاریکه برای قرآن مطرح هست ...امام حسین ع برای ما همیشه تازه هست .
ما همیشه میتونیم از طراوت حافظ استفاده کنیم .
انسانی که روی دلش کار میکنه و اون را خالص میکنه و به عاشقی میرسه ... میتونه همیشه یه چیز تازه از نگاه به طبیعت برداشت کنه و این باعث میشه همیشه با طراوت باشه .
در پناه حضرت حق