افکار غول آسا
گاهی اوقات، افکارمان خیلی ترسناک هستند. آنها شبیه غول هایی هستند که جلوی ما ایستاده اند و اجازه نمی دهند که هر جا دل مان می خواهد، برویم. آنها فریاد می کشند: "او بالاخره تو را رها می کند"، "این کار به شکست منجر خواهد شد"، "تو نمی دانی چه کار داری می کنی"، "هیچ کس نمی خواهد با تو رابطه داشته باشد"، "تو آدم زشت و بدقیافه ای هستی، بهتر است در خانه بمانی"، "تو همه ی کارها را خراب می کنی".
توجه کنید که افکار غول آسا چه تأثیری دارند؟ این افکار باعث می شوند که گرفتار و زمین گیر شوید. آنها شما را از انجام برخی کارهای مهم و
جدّی زندگی تان، به شدت می ترسانند. در نتیجه چه اتفاقی می افتد؟ از تصمیم گیری در برخی از موقعیت ها یا افراد اجتناب می کنید، به سمتی کشیده می شوید که از اهداف مورد نظرتان بسیار فاصله دارد و به قدری نسبت به زندگی نا امید می شوید که از اتمام کارهای مهم غافل می شوید.
اما توجه به برخی نکات، ممکن است به رهایی شما از شرّ این افکار کمک کند. افکار غول آسا، فقط ساخته و پرداخته ی ذهن تان هستند. آنها واقعیت ندارند. آنها فقط یک سری افکار پیشگویانه هستند. آنها تصویری از آینده ارائه می دهند -از این که چه می تواند رخ دهد و شما ممکن است چه احساسی داشته باشید- که ممکن است هرگز رخ ندهد. چه می شد اگر افکار غول آسایی که شما را از انجام کارهای بسیار مهم باز می دارند، چیزی بیش از یک ایده یا تصویر ذهنی ترسناک نبودند؟
اگر موافقید تمرینی را انجام بدهیم که به شما کمک میکند تا واکنش تان را نسبت به افکار غول آسا تغییر دهید:
● تصور کنید که در حال رانندگی با اتوبوس هستید. این اتوبوس، زندگی شماست و تمام آنچه هستید و می خواهید باشید. شما سعی دارید اتوبوس را در مسیری برانید که برایتان اهمیت دارد یا به سمت آرزوها و اهدافی که برایتان ارزشمندند. همین حالا، یکی از اهداف تان را در نظر بگیرید -چیزی که واقعاً به آن علاقه مند هستید- که پیگیری آن برایتان به شدت ترسناک است.
● حالا سعی کنید این هدف را در ذهن خود تجسم کنید. خودتان را ببینید که به سمت آن هدف در حال حرکت هستید. تصویر را تا زمانی در ذهن تان نگه دارید که به یک تصویر کاملاً واضح و شفاف تبدیل شود. در ادامه به افکار غول آسایی توجه کنید که در ذهن تان جریان دارند، نظیر "او از دست من عصبانی خواهد شد"، "همه تو را تنها خواهند گذاشت"، "همه ی زندگی ات بر باد فنا خواهد رفت"، "تو از پا در خواهی آمد". به این افکار غول آسا گوش کنید و آگاه باشید که آنها چیزی بیش از ورّاجی های ذهنی و یک سری ایده نیستند. اکنون این فکر را بنویسید.
● حالا تصور کنید که اتوبوس را به سمت هدف تان می رانید و تمام افکار غولآسا درست مقابل تان قرار دارند. آنها نمی خواهند اجازه بدهند که شما از آنجا عبور کنید. این افکار را به صورت شکل هایی در نظر بگیرید و به صدای فریاد و جار و جنجال شان گوش بدهید. به نظر می رسد گیر افتادید. غول ها دقیقاً بین شما و جایی که می خواهید بروید، ایستاده اند.
● تنها کاری که شما را از این منجلاب نجات می دهد، این است: غول ها را به اتوبوس تان دعوت کنید. در را باز کنید و بگذارید وارد شوند. قیافه ی آنها را تجسم کنید: صورت های زشت با نگاه های شرور. آنها، یکی یکی از پلّهها بالا می آیند و در صندلی های پشت شما می نشینند و شروع می کنند به ورّاجی و یاوه گویی و سر و صدا کردن.
برایتان سخت است که به حرفهای شان گوش بدهید، چون آنها ترس و ابهام در دلتان می اندازند. با تمام این احوال، یک اتفاق مهم رخ داده: غول ها دیگر مقابل تان نیستند و راه شما را سد نکرده اند. شما می توانید با خیال راحت اتوبوس -زندگیتان- را به هر کجا که دل تان
می خواهد به پیش برانید. شما می توانید تا هر وقت که غول ها را با خود می برید به داد و فریادها و هشدارشان گوش ندهید، هدف ارزشمندتان را دنبال کنید.
این همان کاری است که برای دستیابی به یک زندگی ارزشمند و سعادتمند انجام می دهیم. ما بایستی افکار غول آسا را تحمل کنیم و آنچه را که برای مان مهم است، به نحوی انجام دهیم. دوباره آن هدف را تجسم کنید -هدفی که غول ها دنبال کردن آن را برایتان سخت و غیر ممکن ساخته اند. چه می شد اگر آن هدف را به هر نحوی که شده دنبال می کردید و آن بچه پررو ها (افکار مانع ساز) را با خودتان می بردید؟
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)