سلام خانم taraneh89
حالتون چطوره؟
معلومه این سالها حسابی کار کردید و طبیعیه که نیاز به استراحت دارید. به قول خودتون نیاز دارید به سرگرمیها و علاقتون هم برسید.
یک نکته مهم که تصمیم شما به استعفا رو تقویت یا تضعیف میکنه، اطمینان کامل از حمایت مالی همسرتون هست. این خیلی مهمه که همسرتون به طور کامل در این تصمیم همراه شما باشه.
اما دو نکته دیگر هم هست. یکی استقلال و رشد فردی شما که توی صحبتها گفتید خیلی تمایل ندارید از کسی پول بگیرید (البته این در مورد همسرتون استثناست). اهداف آینده که با همسرتون ترسیم کردید هم مهمه که اینها چقدر نیاز به تامین مالی دارند و آیا حقوق همسرتون کفایت میکنه، اگر چه سلامت شما در اولویت اول قرار دارد
نکته دوم که خیلی مهمه، عادت شما به کار کردنه. کار مثل ساعت، انسان رو تنظیم میکنه. واقعا نیاز به یک استراحت طولانی دارید ولی احتمال داره بعدا نتونید همش توی خونه باشید. این بستگی زیادی به روحیات و علایق شما و شناختتون از خودتون داره. چون احتمالا نیاز خواهید داشت جای ساعتهایی که کار میکردید یک کار مفید توی خونه جایگزین کنید. مطالعه و نوشتن مقاله بخشی از اون میشه ولی بعید میدونم جای کار سابق رو کامل پر کنه. بعضی خانمها ممکنه به صورت حرفهای به پرورش گل و گیاه روی بیارند، یا حرفهای به سمت آشپزی، خیاطی یا حتی مطالعه و معرفی کتاب، دورکاری یا کارهای دیگه بروند.
توی صحبتهاتون از تجربههای مشابه گفتید. احتمالا خانمهایی که شرایط مشابه شما رو داشتند بهتر میتونند راهنمایی کنند. اما معمولا وقتی آدم ته دلش قرص نیست و شک داره، بهتره تصمیم قاطع نگیره. منظورم اینه که در شرایط فعلی شاید بهتر باشه همه تخممرغها رو توی یک سبد نذارید. پیشنهاد من اینه که اگر میتونید کار سابقتون فعلا ادامه بدید ولی سبکترش کنید، مسئولیتهاتون رو کمتر کنید. یا اگر امکانش هست مرخصیهای طولانیتری بگیرید. اگر چنین امکانی هم نیست شاید لازم باشه یک دستیار بگیرید تا برخی کارها رو اونجا با شما انجام بدهد و شما ساعتهای کمتری توی خونه باشید. در کنار سبک کردن کارها و بیشتر توی خونه ماندن، خودتون رو تست کنید ببینید واقعا میتونید توی خونه بمونید یا حداقل کار جایگزینی توی خونه انجام بدهید.
حالا فرض کنید کلا استعفا دادید و اومدید خونه و بعد مدتی پشیمون شدید. آیا امکان بازگشت به اون کار دوباره هست یا میتونید کار دیگهای جای دیگه داشته باشید؟
جواب این سوال و سوالهای بالا و روحیات خودتون بسیار تعیینکنندهست. اگر چه من درک میکنم الان در شرایطی نیستید که خودتون رو بشناسید که واقعا میتونید توی خونه بمونید یا نه. یا اینکه توی این ۱۱ سال مزاج و شخصیت شما تغییر کرده و دائما دوست دارید توی خونه باشید یا خیر.
اگر امکان یک مرخصی چند ماهه داشتید خیلی راحتتر و کاملتر تصمیم میگرفتید.
مساله شما طوریست که هر تصمیمی بگیرید یک انتخاب کاملا درست یا کاملا اشتباه نیست. صحبتهای من رو به عنوان یک نظر ببینید نه توصیه یا مشاوره
امیدوارم هر تصمیمی که گرفتید براتون رضایت بخش باشه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)