خستگی زیاد روحی و ناتوانی

[میشل]

سلام شمیم عزیزم،
اگه بتونی سکوت ذهنی داشته باشی، می بینی این آشوبی که فکر می کنی هر کدوم از اعضای خونوادت به نوعی در ایجادش نقش دارن، در واقع فقط و فقط درون خودت بوده. خودت خالقش هستی، نه هیچ کس دیگه ای.

دنیا خیلی آرومه شمیم، اونقدر آروم که بی عقلی یکی و اوتیسم یکی دیگه اصلا و اصلا نمی تونه آشفته ش کنه. آشفتگی فقط درون ذهن ماست.

الان تمرکزت روی اینه که شرایطت چقدر خاصه. اما به این توجه کن که حالت خاص نیست. تو فقط ناآرام شدی و به هم ریختی، همین. این یه تجربه عادی برای آدمیزاده و یکی از پله های رشدشه، ربطی به داشتن فرزند اوتیسمی یا هر فاجعه ای که برامون اتفاق میفته نداره. فاجعه ها فقط وسیله ن که مارو طوفانی و آشفته کنن و برامون فرصت خودسازی رو فراهم کنن.

تو از این حال و روز بیرون میای، بدون اینکه اصلا نیازی باشه شرایط بیرون تغییری کنه.

بیرون اومدن خیلی آسونه. یادته sci و بهارزندگی یه تاپیک داشتن برای تمرینات تنفسی؟ فقط اونا رو انجام بده. حتی در پایان هفته اول متوجه می شی دنیا چطور در آرامش و امنیت غوطه وره. دیدت روشن می شه، راهت رو پیدا می کنی، اهداف و آرمان هات رو می بینی، به سمتشون حرکت می کنی و شوق زندگی رو دوباره تجربه می کنی