مراقبه معنوی

[ammin]

برخی میگویند، مراقبه یعنی انتخاب راهی که به خدا نزدیکتره. گفتن این حرف خیلی آسونه ولی عمل کردن بهش برای من بعضی اوقات بسیار سخت بوده. مثلا یه زمانی در گوش کردن آهنگهایی که حس میکردم شنیدنشون شاید اشکال داره ، برخی شوخی های شبهه ناک که بقیه انجام میدن ، دچار شک میشدم. اگر چه الان اینها توی جامعه جهانی و جامعه ما خیلی بیشتر از قبل شده و همین تعداد زیادش باعث میشه وقتی میخواستم مسیر بقیه رو انتخاب نکنم احساس کنم ممکنه خشک و نچسب به نظر برسم. یعنی دنبال یک توجیه قوی بودم. باوجودی که بارها میدانستم راه درست چی هست اما با تمام وجود نمیتونستم مسیر درست رو انتخاب کنم. گاهی راه درست رو انتخاب میکردم اما حداقل از نظر فکری ثبات نداشتم و دوباره به شک میفتادم. خیلی از خدا کمک خواستم که اینجا مسیر درست رو برم، با وجودی که تشخیص مسیر خیلی سخت نبود اما انتخاب مسیر بسیار سخت بود. به جرات میتونم بگم هر وقت راه هر گونه صحبت شبهه ناک با نامحرم رو بستم، به سرعت اثرش رو دیدم یعنی توی بقیه مواردی هم که شک داشتم یا نمیتونستم مسیر درست رو انتخاب کنم، به اطمینان قلبی رسیدم. فکر میکنم انتخاب نام نور برای سوره نور باتوجه به محتوای این سوره بسیار دقیق و در عین حال پر از اسراریست که بر خیلی از ما پوشیده ست. برعکس هر گاه با وجود یقین قبلی، در این ارتباطات صحبت غیر ضروری رد و بدل شده بسیار روی تبدیل یقین به شک و خارج شدن از سطح معنوی و حال خوبی که در اون بودم تاثیر داشته.

خلاصه این رو میخوام بگم، به تجربه من حال خوب و یقین نیکویی که در انتخاب مسیر درست در هنگام عبور از امور شبهه ناک به من دست داده آنقدر بالا بوده که هیچ وقت اون رو با لذت بعضی شوخی های اشتباه اما رایج عوض نمیکنم. و همین مساله باعث شده که هیچ وقت خشک و نچسب هم نباشم. همیشه این حال خوب ناخودآگاه با خودش شکر گذاری میاره همچنین ناخودآگاه ذکرهایی بر زبان میاره که باعث تثبیت قدم ها توی مسیر درست میشه. البته اثراث عمیق و وسیع روحی روانی و تحول درونی حاصل از آن خیلی بیشتر از آن هست که بتوانم در موردش توضیح بدم


پ.ن: ممکنه عمل به محتوای این پست برای بعضی افراد دشوار باشه، امیدوارم کمکی به دوستانی باشه که تجارب مشابهی داشتند