تجربه من برای حضور قلب در نماز اینه که همیشه فکر میکنم مهمترین کار دنیا نماز خواندنه، چون هم ستون دینه. هم در اذان و اقامه میگویم بشتابید به سوی بهترین عمل. بخاطر همین وقتی سر نماز هستم معمولا این فکر قبل و حین نماز میاد به ذهنم که الان دارم مهمترین کار زندگیم انجام میدم.
مساله بعدی اگر در طول روز اشتباهات و گناهان کمتری داشته باشم سر نماز حضور قلب بیشتری دارم. و اگر به هر دلیل اشتباهی صورت گرفته سعی میکنم قبل نماز استغفار کنم یا قبل وقت اذان یه دو رکعت مستحبی بخونم واستغفار کنم.
مساله سوم تصمیم قطعی به طی راه معنویت هست وقتی این قاطعیت رو دارم اثرش خیلی در حضور قلب نماز موثره، انگار حین این تصمیم، حداقل از نظر فکری و عقیدتی راه های حواس پرتی بسته میشه
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)