هنگامیکه گرمای تابستان به آخرین حد شدت خود میرسد دیگر این مقدار شن برای حفظ درجه حرارت به حال تعادل کافی نیست ولی پرنده دیگر قدرت آنرا ندارد که مقدار بیشتری شن حمل کند -
او مجبور است یک ماده سرد کننده تهیه کند.صبح زود موقعیکه نسیم سردی می وزد او دست بکار میشود .
پرنده مقداری شن برروی زمین پهن میکند تا به اندازه امکان خنک شود . پیش از اینکه اولین شعاعهای خورشید بر زمین بتابد پرنده نفس زنان ، شن سرد را تا نزدیک دستگاه جوجه کشی می برد .
هر روز صبح او مجددا شنها را بیرون می آورد و در هوای آزاد پهن می کند ، پس از اینکه شن ها خنک شد مجدا این بار سنگین را به داخل دستگاه جوجه کشی می برد .
عجب این که این حیوان هرگز مقدار شن را کمتر یا زیادتر از حد لزوم حمل نمی کند بلکه درست آن مقداری را که برای جبران گرمای خورشید لازم است جابجا می کند .
با شروع پائیز حرارت خورشید کم میشود و میزان گرمائی که از برگ های پوسیده خارج میشود نقصان می پذیرد .
پرنده باید مسئله ای جدید حل کند . در این فصل پرنده زودتر از ساعت ده صبح بر روی تپه ظاهر نمی شود ،وی طبقه شن را بر میدارد و بدین طریق اطاق تخم گذاری بفاصله چند سانتی متری سطح زمین قرار می گیرد .
در این صورت حرارت خورشید می تواند به خوبی داخل دستگاه جوجه کشی شود ولی چون شب در بیابان استرالیا هوا بسیار سرد هست ای مقدار گرما برای حفظ درجه به میزان 33 کافی نیست .
در این مورد پرنده شن ها را در آفتاب پهن می کند تا گرم شود و نزدیک غروب با همان تلاش خستگی ناپذیر آنها را بسوی محل تخم گذاری می برد .
این عمل نصب بخاری برای شب در حدود ساعت چهار بعداظهر تمام می شود .
آنچه بسیار شگفت آور است اینست که عمل مهندسی پرنده به طریق میکانیکی انجام نمی گیرد و چنان نیست که در هر فصل روش مخصوصی را بکار برد .
اگه یه روز بهار بطور استثناء گرم باشد او همان کاری را می کند که در رورهای تابستان خواهد کرد . اگر روزهای بعد درجه گرما پایین رود روش خود را عوض می کند .
دکتر فریت برای اینکه میزان مهارت پرنده را آزمایش کند یک روز بهار در ساعتی که پرنده برای جستجوی غذا از دستگاه جوجه کشی دور شده بود تمام مواد گرما ده آلی را از میان برداشت -
پرنده بمحض مراجعت از بهم خوردن درجه حرارت مطلع گردید و روشی را که روزهای پاییز برای گرم کردن لانه بکار می برد بکار بست .
حیوان شناس مذکور بار دیگر در داخل دستگاه جوجه کشی یک رادیاتور الکتریکی قرار داد که حرارت لانه را بالا ببرد .
این حیوان که بسیار نگران به نظر می رسید و گوئی نمی دانست علت این سرد و گرم شدنهای متوالی را درک کند با باز کردن دریچه های تهویه ، چاره کار را کرد و درجه حرارت را به همان میزان 33 درجه نگه داشت .
این طرز رفتار همان هست که معمولا آنرا رفتار هوشمندانه می نامیم .
ادامه دارد ...







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)