حال روحی خوبی ندارم.

[Parast]

سلام سحر بهاری . ممنونم که برام نوشتید.

1. همسرم 40 سال دارند و کارشون ازاد هست.
2. ازدوستان شوهرخواهرم بودند و از طریق همسر خواهرم معرفی شدند البته دورادور میشناختمشون .

3. قبل از بارداری روابطمون خیلی خوب بود خیلی کم دعوا داشتیم. با هم هماهنگ بودیم ولی بعد از بارداری کلا رفتار همسرم خیلی تغییر کرد بداخلاق شده بود بی محلی میکرد دعواهای الکی بهانه گیری های الکی.کلا انگار رفته رفته روابطمون به سمت بدتر شدن رفت.

4.باور کن اصلا یادم نمیاد سر چی اختلاف داشتیم فقط میدونم به شدت از دست هم عصبانی بودیم من از اینکه پنهانی بهم خیانت میکرد و دروغ میگفت و اینکه دیگه محبتی نداشت بهم. به همین دلیل سر مسائل جزئی دعواهای شدید بوجود می امد وبعد هم قهر های طولانی . اون هم دلایل زیادی برای عصبانی بودنش داشت که حتما یک سری شون درست بودن مثل اینکه میگفت چرا به من اعتماد نداری و چرا عصبانی هستی یه سری هم الکی بودن مثل اینکه چرا ماه اخر بارداری رفتی خونه مادرت باید مادرت میومد خونه ما. در صورتی که خودش خواسته بود که من برم خونه مادرم منم هر چقدر میگفتم خواست خودت بوده باور نمیکرد ولی همین شده بود عقده براش و هر جا هم که میرفت برای همه تعریف میکرد. یا مثلا میگفت چرا سریال تکراری نگاه میکنی.

ویه چیز دیگه هم اینکه وقتی بهم بی محلی میکرد بشدت عصبانی میشدم جوری که ممکن بود چیزی را بشکنم و همین میشد که سر یه موضوع بیخود دعوای شدیدی راه میوفتاد. الان هم که بی محلی میکنه باز عصبانی میشم ولی میتونم خودم را کنترل کنم نمیدونم شاید چون فهمیدم کارم اشتباه بوده.و یاد گرفتم عصبانیتم را کنترل کنم.

5. فقط بار اولی که بهم خیانت کرد اظهار پشیمونی کرد . موبایلش را داد بهم خیلی سعی داشت اعتماد سازی کنه ولی حاضر نشد بیاد پیش مشاور که من خودم تنها رفتم. البته قضیه خیلی زود تموم شد. ولی بارهای بعد وقتی من میفهمیدم عکس العمل شدید نشون میداد یعنی همش انکار تا وقتی مطمعن میشد که من کوتاه نمیام شروع به داد و بیداد و شکستن وسایل میکرد و بعد هم قهر که همون موقع مشاور هم بهم گفت به فکر طلاق باشم چون این درست بشو نیست.اواخر هم که متوجه میشدم ولی دیگه چیزی نمیگفتم می دونستم فایده ای نداره به قول شما تبدیل به یک زن افسرده و منزوی شده بودم و فقط به فکر جدایی بودم .

6. من لیسانس دارم ولی چون لیسانس علوم پایست عملا کاری باهاش نمیتونستم انجام بدم ولی توی کارگاه یکی از اشناهامون کار میکردم که دیگه بعد از بارداریم نرفتم و بعد از اون هم همسرم دیگه اجازه نداد یعنی اصرار داشت که کنار بچه باشم.

7. اگر طلاق بگیرم از لحاظ روانی خیلی ارامش پیدا میکنم توی این چند ماه که دور از همسرم بودم عزت نفسم خیلی بهتر شده شادتر شدم امیدوارترم به زندگی کلی وزن کم کردم. قبلا یه زن افسرده بی اعتماد به نفس خشمگین ناامید بودم. ولی بعد از طلاق حتی اگر شغلی پیدا کنم هم با این وضع اقتصادی از لحاظ مالی احتمالا خیلی به مشکل میخورم.

[سحر بهاری]

تشکر بابت توضیحتون
این خوبه که شما قبول دارین که ‌« اون هم دلایل زیادی برای عصبانی بودنش داشت که حتما یک سری شون درست بودن » . اینطوری میشه بهتر پیش رفت.

ببینید خیلی از مشکلاتمون از جایی شروع میشه که بدون تعمیر خودمون، بدون آگاهی یا با کمبود آگاهی یکسری تصمیمات مهم رو میگیریم، واردش میشیم و بعد یهو انگار خواب بودیم و وسط یه اتفاق تازه بیدار شدیم. نمیتونیم مدیریت کنیم ، نمیتونیم درست عمل کنیم و ... در اینصورت همه چیز بهم میرزه.
میریم ازدواج میکنیم، بچه دار میشیم، سرمایه گذاری میکنیم و ...

بشدت عصبانی میشدم جوری که ممکن بود چیزی را بشکنم.

تا اینکه بالاخره خونه را به همراه پسرم ترک کردم و به خونه خواهرم رفتم. حدود 6 ماه خونه خواهرم بودم.

متاسفانه عزت نفس پایینی دارم.

در زمان بارداری، زمان خیانت، زمان تنش بینتون هیچکدومش از سمت شما و همسرتون درست مدیریت نشده.

ولی بعد از طلاق حتی اگر شغلی پیدا کنم هم با این وضع اقتصادی از لحاظ مالی احتمالا خیلی به مشکل میخورم.

از طرفی من شاغل نبودم و با وجودی که دنبال کار بودم هم نتونستم کاری پیدا کنم مخارجم با پدرم هست.

هدف اشتراکی زندگی شما و همسرت در ورود به ازدواج چی بوده؟

من متوجه شرایط اقتصادی و بحث شما هستم، ولی اگر اینو به ده نفر دیگر هم بگین احتمالا احساس میکنن فقط این وسط پوله که نگهتون داشته پیش هم، یا بچس، یا ... .

اگر طلاق بگیرم از لحاظ روانی خیلی ارامش پیدا میکنم توی این چند ماه که دور از همسرم بودم عزت نفسم خیلی بهتر شده شادتر شدم امیدوارترم به زندگی کلی وزن کم کردم. قبلا یه زن افسرده بی اعتماد به نفس خشمگین ناامید بودم.

برگردون وزن به شرایط ایده آل یعنی بازگشت عزت نفس؟ من بهتون میگم اگر در یک رابطه ی دیگری هم بعد از جدایی قرار بگیرین بازم ممکنه سر چند مشکل دیگه این اضافه وزن برگرده.
اگر انسان مسیری رو انتخاب کنه که بجای مواجهه صحیح با مشکلاتش بخواد درد و ترس کمتری رو تجربه کنه، علاوه بر اینکه تمرکزش روی رفتارهای طرف مقابل خواهد بود ، اون نمیتونه خودشو تعمیر کنه و تغییر بده. شما لطفا با مشاوره در ارتباط باشین و تمرکزتون ابتدا بر خودتون باشه، سپس مسائل دیگه.