مشکلاتم خیلی زیاده ،دارم له میشم زیر بارش

[سحر بهاری]

خیلی خوبه که سؤال میکنین و دنبال جواب هستین. این ارزشمنده.

_ به فرض مثال؛
عنوان تاپیکتون و مواردی که داخلش نوشتین خیلی با هم همخونی ندارن. نه اینکه بخوایم بگیم هیچ گره ای وجود نداره و همه چیز برای بهار عالی پیش می‌ره. اما بزرگش کردین، غیر قابل حل میبینین، بیش از اندازه بهش بها دادین. اگر این رویه رو ادامه بدید، میرید تو لیست افرادی که برای ازدواج نامناسبن. در واقع بجای اینکه دنبال یک همسر ، یک یار، یک همسفر باشین، بیشتر دنبال یکی هستین مشکل گشا باشه یا حتی نجاتتون بده.

شما اگر اون مطالبی رو که توضیح دادم بکار بگیرید و پیش برید و یک دید واقع بینانه نسبت به زندگی، روابط، آدمها پیدا کنید، باعث میشه آسیب نبینین و رابطه ی شما در معرض فروپاشی قرار نگیره.

_ اگر به هر کسی برسین، بگین من میخوام‌ وقتی که ازدواج میکنم، برام آرامش به ارمغان بیاره، از هر ده نفر، احتمالا نه نفر بهتون میگن ... حق داری!
یعنی بنظر کسی این جمله ابدا اشتباه نیست، اما وقتی از من بپرسین بنظر شما دلایل من منطقی و عقلانی نیست؟

بهتون عرض میکنم؛

* فهم عشق به ذهنیتمون بر میگرده، وابسته به این نیست حتما وارد یه ارتباط عاطفی بشیم و ازدواج کنیم.

* عشق در رابطه به این معنی نیست طرف مقابلم مسئولیت زندگی منو بعهده بگیره. خوشحالم کنه، رنج هامو تموم کنه، بتمن زندگیم باشه و ...

← یکی از تعاریف این هست؛ عشق یعنی با وظیفه، با تعهد عمل‌ کردن در قبال خودم و رابطه ای که درونش هستم‌. اینکه میگن ازدواج باعث رشده، مفهومش اینه شما به دلیل افزایش مسئولیت، قرار گیری در نقش جدید، چالش ها و ... تلاشتون بیشتر میشه، یادگیریتون، مهارتتون، گسترش توانایی هاتون بالا میره.

من نمیتونم با تفکر اینکه طرف مقابلم اومده رو تنهایی های من خط بکشه باهاش وارد زندگی بشم، این رابطه یه جایی خراب میشه.
ممکنه بعد ازدواج هم مجبور بشم از هر ده بار دکتر رفتن، پنج بارشو خودم تنها برم. ( به ده ها دلیل منطقی! )

اگر این شرایط با تصورات ذهنیم همخونی نداشته باشه، حالا میتونم رنگ آرامش رو ببینم؟

_ دوباره به نکات پست قبلی توجه کنین.