✤ رهایی از زندان ذهن ✤

[طنین باران]

افكار متصل به هم

افکار به صورت یک مجموعه هستند. اگرچه که به صورت ایده های مجزا و منفرد به نظر می آیند، اما اغلب بخشی از یک گروه و مجموعه هستند. فرض کنید که یک کار اشتباه انجام داده اید،.ناگهان تمام تجربیات گذشته ی شما که شبیه به این اشتباه هستند به طور خودکار به آن مرتبط می شوند. ذهن شما مجموعه ای تشکیل میدهد و خاطرات اشتباهات گذشته را یکی پس از دیگری به شما یادآوری می کند. یک اشتباه، اولین حلقه ای زنجیر به هم متصل از خاطرات مشابه میشود.

ذهن ما هر چیزی را که تجربه می کنیم را در قالب گروه هایی دسته بندی می کند. مثلا اگر جعبه ای از تجربیات منفی در مواردی که پذیرفته نشده اید(مورد پذیرش) داشته باشید؛ هر موقعیت جدیدی که در آن پذیرفته نشوید، خاطرات آن خاطره را در ذهنتان تداعی می کند. بنابراین در هر موقعیت جدیدی که پذیرفته نمی شوید، به سراغ آن جعبه می روید و هرکدام از محتویات آن را آنقدر زیر و رو می کنید که افسرده می شوید.

از آنجا که هر موقعیتی که در زندگی تجربه می کنیم به بسیاری از موقعیت های دیگر که درون مایه و بار احساسی مشابهی دارند مرتبط است؛ معمولا خود را در بین گروهی از افکار متصل به هم در می یابیم. خاطرات دردناک پشت سرهم به ذهن خطور می کنند و هیچ حسرت و تلاشی برای فرار، نمی تواند ما را رها کند.

خلاصی از شر این افکار متصل به هم نیازمند دو چیز است: اول اینکه فرآیند این زنجیره و افکار متصل به هم را بادقت مشاهده کنیم تا هر فکری که ما را به درد و رنجهایمان پیوند می دهد ببینیم. دوم اینکه توجه و تمرکز خود را به زمان حال معطوف کنیم. این غرق شدن در اندیشه و مشاهده زنجیره ها را از طریق تمرکز بر روی تجربیاتی که زندگی ما را می سازند، میشکند.
بگذارید برنامه ی فرار و رهایی را ترسیم کنیم.

همین حالا بر روی یکی از موارد زیر تمرکز
کنید:
* یک نگرانی که شما را در مجموعه ای از رویدادهای نارحت کننده غرق می کند؛.

* یک اشتباه که شما را به سایر اشتباهات گذشته مرتبط می کند؛

* تجربه ی از دست دادن چیزی که شما را به یاد سایر چیزهایی که از دست رفته می اندازد؛.

* قضاوت یا یک نظر گستاخانه که سایر تجریبات مشابه را به یاد شما می آورد (چه در مورد همان شخص چه در مورد دیگران)

اکنون این زنجیره ی افکار متصل به هم را با دقت مشاهده کنید. دقت کنید که چطور یک فکر، منجر به هجوم افکار دیگر به ذهن شما می شود؟ نگاه کنید که چطور هر فكر «سنگ بنایی برای تشدید ناراحتی و اضطراب شما میشود. فقط همینطور نگاه کنید که چطور یک فکر منجر به ایجاد فکر دیگر می شود و چطور این زنجیره ی افکار، بلند و بلندتر می شود. حالا توجه خود را به سمت نفس های خود معطوف کنید. همینطور که هوا را به داخل شش های خود فرو می برید، بگذارید افکار از ذهنتان بیرون برود.

اکنون انبساط قفسه ی سینه خود را احساس کنید و ببینید که وقتی نفس را بیرون میدهید چقدر احساس راحتی می کنید. توجه داشته باشید که ممکن است افكار متصل به هم بخواهند به زور وارد ذهن شما شوند و حتی ذهن شما تمایل باشد آنها را به خود بخواند و از آنها استقبال کند.
همینطور به تنفس خود توجه کنید. حتی اگر آن افکار به ذهن شما خطور کرد سعی کنید توجه خود را به نفس کشیدن بازگردانید. به عبور هوا از گلو، شش و سینه ی خود توجه کنید اگر فکر دیگری به ذهن تان خطور کرد آن را ببینید و دوباره روی تنفس خود تمرکز کنید. بدن و نفس شما پناهگاه امنی در مقابل این افکار متصل به هم هستند