ممنون از پاسختون
تشکر .
امیدواری یه سبک تفکری هست ،،، تو این سبک تفکری یه چیزهایی خیلی مهمه :
-فرد امیدوار اهداف واقع بینانه داره و در خیال و رویاها زندگی نمیکنه .
-برای اهدافش برنامه ریزی و تلاش می کنه ولی می دونه تمام 100 درصد مسائل ،باهاش و به دوش اون نیست ،،،اون چیزهایی که دست خودش هست را براش تلاش می کنه - در کنارش زندگی خودش هم ادامه میده
-به تلاش و دعاهایش باور داره – اگه دعا باران می خوانیم با خودمون چتر هم ببریم .
-وابسته به نتیجه نیست و تسلیم به رضای خداست و تو اتفاقات میگه ان شالله یه خیری بوده .
- دنبال چراها نمی گرده
- دنبال مقصر نمیگرده و با خودش و دیگران و خدا در صلح ِ
و...
اگه بخوام همه این موارد با مثال بگم خدمت شما اینکه :
شما و همسرتون در مورد بچه باید تلاش خودتون انجام بدید (از نظر پزشکی و مشورت از پزشکان مختلف با توجه به توسعه علم – از نگاه دعا و توسل و توکل و ...)
امید و باور واقعی به تلاش و دعاهاتون داشته باشید .
ولی همین طور که دارید تلاش می کنید و دعا می کنید و سبک تفکر امیدوارانه را دارید ، وابسته به نتیجه نیستید و راضی به تقدیر الهی هستید .
چون می دانید تمام مسائل از طرف ما نیست - سهم خودتون و همسرتون را می دونید در این تلاش وشادی خودتون را به اون گره نمی زنید .
اگه نشد ، راه دیگر و یا راه های دیگر را هم بررسی می کنید ( سرپرستی بچه و ...)
و اگه هم باز این راه ها براتون ممکن نبود به هر دلیلی ،،، تسلیم تقدیر الهی می شیم در اون هدف و زندگی می کنیم .
حالا تو این موقع باید چی کار کرد ؟
** اهداف شغلی و مهارتی و ..
**تقویت ذهنیت کودک شاد
**هدف های معنوی
**ورزش
**وقت بیشتر با همسر
و....
خیلی ها هستن این مسئله را دارن ولی شاد و امیدوارانه زندگی می کنن .
امید یه سبک تفکری در کل زندگی هست و وابسته به اهداف خاص نیست .
این لینک را نگاه بفرمایید :
چگونه ناامید نباشیم
....................
این فرد یکی از بهتربن مربی های روحیه در دنیاست ،،و سالانه برای افراد زیادی سخنرانی داره ،،
یه مطلب داره به عنوان : نه دستی ، نه پایی ، نه غصه ای
پذیرش خود ، ، صلح درونی با خود و دیگران و خدا ، هدف های مختلف زندگی ، تقویت کودک شاد و .... رمز موفقیت این فرد بوده .










علاقه مندی ها (Bookmarks)