کودک را با فرمان واحد تربیت کنید...
تربیت فرزندان از گذشته تاکنون جزء موضوع های اساسى و بنیادین خانواده است. با این همه، برخى پدران ومادران در تربیت فرزندان خود دچار اختلاف سلیقه می شوند...
با توجه به اهمیت نقش تعلیم و تربیت خانوادگی، در پرورش انسانی سالم از لحاظ روحی و روانی، آشنایی والدین با نقش تربیتی خود در پرورش کودک امری لازم و ضروری است. آنچه امروزه در اکثر خانواده ها فراوان به چشم می خورد، اختلاف سلیقه ی والدین بر سر تربیت کودکان خود می باشد که این اختلاف نظرها ناشی از عدم آشنایی والدین با مسائل تربیتی و روانی و همچنین نا آگاهی از عوارض حاصل از چنین عدم توافقی بر سر مسائل تربیتی می باشند که درخور توجه والدین است.
25 درصد انحراف‌های رفتاری نوجوانان و جوانان ریشه در اختلاف سلیقه ی والدین در تربیت آنان دارد. همچنین بسیاری از وسواس ها و تعارض ها در دوران بزرگسالی به علت روش تربیتی نادرست پدر و مادر و نداشتن توافق آنان در تربیت فرزندان عنوان شده است. کارشناسان معتقدند فرزندان در چنین خانواده هایی به موضوع های مختلف با تردید و ابهام نگاه می کنند، چرا که پدر و مادر هیچ گاه روی یک موضوع توافق نداشته اند.
این درحالی است که تربیت، مجموعه روش ها و راهکارهایی است که از آغاز زندگی انسان به کار گرفته می شود تا افراد در مسیر صحیح رشد و ترقی قرار گیرند و در پرتو آموزش های تربیتی بتوانند به سعادت و کمال دست پیدا کنند. موضوع تربیت فرزندان از گذشته تاکنون جزء موضوع های اساسی و بنیادین خانواده است. با این همه، برخی پدران و مادران در تربیت فرزندان خود دچار اختلاف سلیقه می شوند این موضوع بر روی رفتار کودک نیز تأثیر عمیق می‌گذارد.
نتایج یافته های طرح ملی بررسی خشونت علیه زنان نیز نشان می دهد، نحوه ی تربیت کودکان عمده ترین عامل اختلاف زن و شوهر در خانواده است.به نمونه ای از این اختلاف سلیقه ی تربیتی توجه کنید:
آنچه مورد عنایت شما واقع می‌شود، تنها گوشه چشمی به این مسئله است. مادری، پسر خود را که پدرش او را از بازی در کوچه منع کرده است، آهسته و بدون آن که پدر متوجه گردد به کوچه می فرستد و نظایر این مورد مکرر دیده می‌شود تا بالاخره روزی پدر متوجه می شود و آن وقت است که مشاجره و دعواهای سختی میان آن دو به وجود می آید. واقعاً منظور مادر از این کارها چیست؟ آیا به خاطر خواست فرزند دلبندش است؟ و یا نا آگاهانه و فقط به خاطر حس مادر و فرزندی و یا ... . مادر در هرحال این کار را فقط از نظر پرورشی و تربیتی نمی‌کند، بلکه این روش بیشتر ناشی از مشکلات و سوءتفاهماتی است که در خانواده میان پدر و مادر وجود دارد و آن وقت بدین گونه، یعنی به هنگام تربیت کودکان عرض اندام می کند.
این روش اثرات بدی بر روحیه ی کودکان باقی می گذارد که مهم ترین آن ها از این قرار است:
1. کودک متوجه این نکته می شود که هر نوع ممنوعیتی واقعاً غیر قابل اجتناب نیست و می تواند کارهای ممنوع را نیز انجام دهد و این عادت تدریجی، کودک را به کارهای خلاف اخلاق هدایت می کند.
2. کودک می آموزد که چگونه می توان کسی را علیه دیگری تحریک نمود و ممکن است در آینده شخصی دو بهم زن و تحریک کننده بار بیاید و این لطمه ی بزرگی است که والدین ناخودآگاه و نادانسته به آینده ی کودک خود می‌زنند.
3. محبت های افراطی و دوستی های پنهانی یکی از والدین، سبب تنفر کودک از دیگری می شود. برای مثال: کودک وقتی که می بیند مادر آن قدر در حقش محبت می کند، احساس می کند پدر، وی را به اندازه ی مادر دوست ندارد و این می تواند به عنوان عامل تقویت کننده ی ایجاد حس دوری کودک از یکی از والدین باشد.
موضوع روش مختلف پدر و مادر در تربیت فرزندان آن چنان مسأله ی مهمی نیست و به طور طبیعی مادر مسائل را به صورت احساسی ارزیابی می کند و پدران نیز با منطق خود با کودکان خود برخورد می کنند. این موضوع کاملا طبیعی است، به گونه ای که فرزندان قبول می کنند اگر زمانی پدر با کودک نامهربانی می کند، در کنارش مادر با محبت با او رفتار خواهد کرد.
مشکل پدر و مادر از زمانی ایجاد می شود که آنان درباره ی مسائل بدیهی کودکان اختلاف سلیقه پیدا می کنند. اگر پدر و مادر درباره ی روش تربیتی کودک خود دچار تعارض شوند، این ناهماهنگی باعث می شود کودک در مقابل توصیه های پدر و مادر، دچار تردید شود
هنگامی که پدر از برخی رفتارهای کودک خود خرده می گیرد، اما مادر از کودک خود حمایت کند، کودک دچار تعارض می شود و این رفتار پدر و مادر بدان معنا است که حرف پدر و مادر هیچ کدام اعتبار ندارد. بنابراین به هیچ یک از توصیه های آنان توجه نخواهد کرد. آنچه پدران و
مادران در زمان اختلاف سلیقه برای تربیت فرزندان خود باید انجام دهند، این است که ابتدا درباره‌ی مسائل مهم تربیتی کودکان خود با یکدیگر صحبت و گفت وگو کنند و بهترین روش را برای تربیت فرزند خود انتخاب کنند. در نتیجه کودک از ابهام و سردرگمی رها می شود و مطمئن خواهد بود که صحبت و گفته های پدر و مادر با هم یکی است.
زمانی که کودک همدلی و هماهنگی بین پدر و مادر ببیند، به توانایی آنان بیشتر اطمینان پیدا می‌کند و توصیه های آنان را 100 درصد به کار خواهد بست.
به پدران و مادران توصیه می شود اگرچه برای رسیدن به یک هدف راه های مختلف وجود دارد، اما برای رسیدن به هدف دلخواه باید یک راه را انتخاب کنند
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)