من و مادرم

[gholam1234]

با سلام و احترام جناب gholam1234


فقدان عزیزان ، دردی نیست که هرگز فراموش شود. و همیشه با یاد آن می سوزیم. و این درد و سوز برای هر انسانی اجتناب ناپذیراست.
اما اینکه با وجود فقدان عزیزان برای همه آدمیان، چگونه و به چه نحوه و در چه زمانی افراد می توانند تحمل خودشان را بالا ببرند و به این درد رسیدگی کنند و ارزشهای زندگیشان را دنبال کنند شاید نیاز به کمک باشد.

به همین خاطر مشاوره حضوری برای شما بسیار می تواند کارگشا باشد.
اگر برایتان مقدور نبود می توانیم در بخش مشاوره خصوص و تخصصی در خدمتتان باشیم.
با تشکر

جناب مدیر ، شما میدونین که من ارادت خاصی به شما دارم ، انسان چاپلوسی هم نیستم البته.
ولی بنده با تمام احترام برای شما و سایر مشاوران و روانشناسان، رفتن پیش به مشاور رو چاره کار نمیدونم. من بیام پیش یه مشاور از تکه شدن قسمتی از قلبم براش توضیح بدم، اون چه درکی میتونه بکنه از این عبارت (البته توقعی هم ندارم که درک کنه). اگه درک کنه هم، چه راهنمایی میتونه به من بکنه؟ بحث مالیش نیست ها، با توجه به تجربه ای که داشتم در مورد مسائل پیش پا افتاده دید خوبی ندارم.

خیلی بحث توی بحث نمیخام بیارم. ولی فک میکنم توی ذهن خودم حل کنم این قضیه رو خیلی راحت‌تر و بهتر باشه. علت اینکه اینجا مینویسم هم اینه که منفجر نشم! چون درونگرایی م نسبتا یالاست

[مدیرهمدردی]

بیام پیش یه مشاور از تکه شدن قسمتی از قلبم براش توضیح بدم، اون چه درکی میتونه بکنه از این عبارت (البته توقعی هم ندارم که درک کنه). اگه درک کنه هم، چه راهنمایی میتونه به من بکنه؟

با سلام
مشاور به جهت اینکه انسان هست. پس خود نیز فقدان عزیزان را تجربه کرده است. و چون متخصص هست روش کار با احساسات و افکار غم انگیز و منفجر کننده را می داند.
البته من منکر این نیستم که ممکن است مشاوری تخصص لازم را نداشته باشد، یا اینکه شما نتوانید با او ارتباط کنید. اما تعمیم مسئله به همه مشاوران مثل اینست که فردی نزد پزشکی برود و دردش تسکین نیابد ، بعد از رفتن به پزشک برای بقیه عمر دلیل بتراشد.

به هر حال تصمیم با شماست. اگر دوست دارید با درد خود سپری کنید تا عادت کنید اشکالی ندارد. اما مواظب باشید هزاران جنبه زندگی خود و سایر عزیزانی که دارید و ...، نیز می توانند سهمی از احساس و افکار شما را داشته باشند.

[gholam1234]

به هر حال تصمیم با شماست. اگر دوست دارید با درد خود سپری کنید تا عادت کنید اشکالی ندارد. اما مواظب باشید هزاران جنبه زندگی خود و سایر عزیزانی که دارید و ...، نیز می توانند سهمی از احساس و افکار شما را داشته باشند.

با تشکر. من نمیخام به درد خودم عادت کنم. وجود درد و رنج رو قبول کردم و سعی دارم ازش استفاده مثبت کنم. میخام دیدگاهام رو یه مقدار تغییر بدم (که البته فکر کنم مرگ عزیز، ناخودآگاه دیدگاه آدم رو یه تغییری میده).

جمع زدن کلا کار درستی نیست، قبول. ولی اکثر مواردی که من اطرافم دیدم، نتونستن مشکلی رو برطرف کنن. البته با نهایت احترامی که برای شما قائلم