از دوستان عزیز تشکر میگنم، چقدر خوب توصیح میدین...
واقعا بیان درد و غمی که داره ممکن نیست. خودم به اندازه یه کتاب متن نوشتم برای مادرم، بعد دیدم اینجام بیام یکم بنویسم شاید حالمو بهتر کنه.
الان هر چی خبر در مورد کرونا هست حالمو بد میکنه، عکسای ماسک اکسیژن رو میبینم حالم بد میشه...
اون دو هفته آی سی یو رژه میرن جلوی چشمم و عذابم میده.
من اهل توصیه نیستم، فقط تنها چیزی که به ذهنم میرسه اینه که دوستان دست و پای مادرتون رو ببوسین. قربون صدقش برین... که واقعا معلوم نیست فردایی هست یا نه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)