اتحاد یه مسئله ای هست که هر دو خانواده باید در مسیر باشن و این چیز یه طرفه نیست .
با همسرتون به جلسه بذارین و بگید حاضرین برین .
د رمورد این مسائلی که نوشتین با همسرتون صحبت کنین ،،،همسرتون هم بعدها می تونن صحبتی شخصی با خانواده داشته باشن و این سو تفاهم ها را غیرمستقیم رفع کنن .
نقش همسرتون خیلی مهمه .
از طرفی در ذهنتون تداعی نکنین قراره اتفاقی بیافته و باز مثلا به شما بدی بشه و این رفتار باعث تحریک رفتار متقابل شما و بدی به آنها بشه .
توقع نداشته باشین الان این اتحاد بشه 100
برین و هدف این باشه اتحاد بشه 30
به مرور زمان هر دو خانواده می تونین با مهارت های ارتباطی این را افزایش بدین .
اگه اتحاد امروز شد 30 - هفته ی بعد بنا بر هر دلیل 10 تا اومد عقب شد 20 ! نا امید نشین - ادامه بدین .
تمام زندگی ها این موارد و سوتفاهم ها و این عقب و جلوها هست .
زنگی مثل یه اره می مونه :) برای اره کشیدن چوب باید اره را بدیم جلو و عقب .
گاهی سختی و گاهی خوشی .
طرفین مقابل هم حتما اینجوری نیست که بد ما را بخوان - شاید فردی در شرایط بدی بوده و رفتارهایی بروز داده ( شما هم همین طور )
اگه رفتار بدی هم با ما انجام میشه سعی بشه بگیم این رفتار باعث ناراحتی میشه تا طرف مقابل اشتباهش و استاندارد رفتاری شما را بدونه .
این مسیر را برین به نیت انجام شدن .
طرفین مقابل هم وقتی استاندارد رفتاری شما را بدونن - رفتار خوب شما را بدونن - تحت تاثیر قرار می گیرن .
خانواده خیلی مهمه و در پست قبل هم براتون نوشتم آثار مادی و معنوی داره در آینده .
همون خانواده که 15 سال از هم دور بودن به خاطر مرگ یکیشون ، با هم متحد شدن . الان هم اتحاد 100 ندارن ولی بهتر شده و دارن این نمره را بالا می برن .
هزینه های کمتری بپردازیم بهتره .
به هر حال این روش هم امتحان کنین .









علاقه مندی ها (Bookmarks)