راهنمایی برای روانشناس یا مشاور شدن

[مدیرهمدردی]

با سلام و احترام
برای فعالیت در کارهای مشاوره ای نیاز هست حداقل 2 مقطع را در رشته روانشناسی یا مشاوره گذرانده باشید پس نیاز هست ابتدا در کارشناسی ارشد رشد مشاوره قبول شوید. اگر در این خصوص تمایل داشتید بفرمایید راهنمایی بیشتری کنم.
اما بعد از دریافت مدرک کارشناسی ارشد نیاز هست مدتی به عنوان کارآموزی و کارورزی در مراکز مشاوره و زیر نظر سوپروایزر دوره بگذرانید و کارگاههای تخصصی بروید تا تجارب شما زیاد شود و اماده شوید برای گرفتن مجوز مشاور از سازمان نظام روانشناسی

اما مزایا و معایب متفاوتی از دیدگاههای مختلف مطرح هست که بستگی به نوع شخصیت فرد دارد.
افراد صبور ، پرحوصله، با حس های همدلی بالا و خوشبین می توانند از مزایای مشاوره که همان کمک به دیگران هست استفاده کنند و از نظر شغلی هم برای خودشان مفید است.
از معایب آن استهلاک و فرسودگی شغلی است چون مرتب شما با بدترین قسمت آدمها که مشکلات و رنجها و دردهایشان هست درگیر هستید و هم دلتان می سوزد و هم این شما نیستید که به آنها کمک می کنید، بلکه خودشان باید تصمیم به انتخاب و تغییر بگیرند. حالا فرض کنید مرتب اینگونه مشکلات و مسائل آدمها و رنجهایشان را می بینید و مقاومت آنها را برای تغییر نیز می بینید و می تواند شما را افسرده و خسته کند. اگر با انگیزه کافی وارد این کار نشده باشید یا شخصیت شما با این مسائل آشنا نباشد.
همین الان به این سوالات به خودتان جواب دهید؟
تا چه اندازه راز نگه دارید؟
تا چه اندازه دیگران و اشتباهات و ضعفها و رنجهایشان را درک می کنید و می توانید همه آنها را بدون پیشداوری و ارزش گذاری درک و پذیرش داشته باشید.
چقدر توانمند هستید وقتی رنجی و غمی را از دیگران می بینید متوقف کرده و به زندگی عادی خود بدون تاثیر گرفتن ادامه دهید.

[miss seven]

سلام آقای مدیر عزیز ؛
خیلی ممنونم از زمانیکه گذاشتین و راهنماییم کردین
من خوب به صحبت هاتون فکر کردم، من در این تصمیم بودم ادامه تحصیل رو بعنوان ارشد روانشناسی ادامه بدم ... نمیدونم کسیکه به جای ارشد مشاوره ،ارشد روانشناسی داشته باشه میتونه مشاور هم بشه یا نه ؟

آقای مدیر درباره خصوصیات شخصی فردی که میخواد روانشناس یا مشاور بشه میخواستم بهتون بگم همه ی خصوصیاتی که بیان کردین رو دارم ولی من از چند سال پیش دچار افسردگی شدم و برای درمان دارو مصرف میکنم ،البته خیلی بهتر شدم ولی هنوز حساسیت هایی دارم.
و یه چیز دیگه اینکه راز دار هستم ولی مثلا ممکنه اگر مشاور بشم و بیام خونه بگم امروز یه مراجع با این مشکلات پیش من اومد بدون اینکه مشخصات بدم که چه کسی بود .
در واقع اگر بخوام صادق باشم راز دار خیلی خوبی نیستم ...شاید به مامانم بگم :)
با این وجود و خصوصیاتی که گفتم بنظرتون میتونم مشاور خوبی باشم ؟ چون کمک کردن به بقیه در زمان استرس نگرانی و مشکلات رو دوست دارم ولی باز هم نظر یک بزرگتر و با تجربه تر مانند شما برام خیلی مهم و ارزشمنده .
یکی از نگرانی هایی که در این زمینه دارم این هست که مثلا یه خانمی بیاد پیش من و بعد شوهرش بیا بگه زن من به تو چی گفت و تهدید بشم و از این جور مسائل .
حالا ممنون میشم نظرتون رو بدونم .