سلام مجدد

گیسو کمند عزیز سنم لب مرزه و دیگه فرصتی نیست و باید زودتر تصمیم بگیرم. تصمیمم هم بیشتر متمایل به فرزند داشتنه تا نداشتن. فقط مشکلم نگرانی هایی هست که دارم. مسلما من نوعی هم توی پر قو بزرگ نشدم و بالاخره پدر و مادرها اکثرا مشکلاتی دارن و خواسته و ناخواسته روی فرزند تاثیر منفی میذاره.شاید من یه کمی ایده آل گرا هستم که تصور می کنم باید همه چی کاملا اوکی باشه. واقعا اینطوری نمیشه.

مثلا وقتی بچه خطایی میکنه ممکنه یه مادر واکنش درستی نشون بده، اما اون واکنش از نگاه پدر درست نباشه
بعد پدر یه واکنش دیگه نشون میده
این عدم همکاری بین پدر و مادر خودش کلی آسیب داره

این به نظر شما یعنی اینکه ما در حین تربیت فرزند به توافق برسیم یا از همین الان باید روی ریز موارد قانو ن بذاریم؟


ممنون نیاگارای عزیز. بله زیادی هم نباید وسواس بود. بچه باید بتونه در محیط درست رفتار کنه. ما نمی تونیم محیط رو کاملا براش استرلیزه کنیم.