مشکل عجیب من : همسرم بچه ی نوزادشو نمیخواد

[سحر بهاری]

درود

اشاره نکردین همسرتون چند ساله هستن و مشغول به چه فعالیتی؟

شما هم حتما از قرار گرفتن در چنین موقعیتی آزرده شدین اما همانطور که نوشتین اگر از افسردگی پس از زایمان و مسئولیت های جدید و ... ننویسیم، این بیشتر به گذشته ی همسر شما (دوران کودکی و ... ) بر میگرده و آسیب هایی روانی که دیده. همسرتون در تخیلات خودش فکر میکرده در آینده می‌تونه مادر بهتری برای جنسیت فرزند مد نظرش باشه و حالا تصوراتش در هم شکسته و خودش رو در موقعیتی میبینه که میخواست اون موقعیت تا جای ممکن خلق نشه.
اینکه شما با او سوگواری کنین یا در مقابلش بایستین بیشتر به مشکلش دامن میزنین، فعلا هدایت کشتی زندگی در این تلاطم با شماست پس ناخدای خوبی بوده و مراقب سرنشینان باشین.

برای مجاب کردن همسرتون به مراجعه باید به چند نکته دقت کنین؛

* اولین نکته این هست خیلی ها تصور میکنن پس از مراجعه به اونها پیش روانشناس یا .. به اونا انگ شیدایی میزنن. مثلا میگن عروسمون روانی بود، دامادمون روانی بود، پسر یا دخترم روانی هست و ... پس ترجیح میدن حتی الامکان بدلیل قضاوت دیگران یا برچسب خوردن مراجعه نکنن. وظیفه ی شما این هست این اعتماد سازی (۱) رو انجام بدین و به او اطمینان بدین که این مسئله شخصی خواهد ماند و او هم مثل هر انسان دیگری گاهی نیاز به کمک داره. از طرفی اغلب افراد مشهور دنیا از نظر روانشناسان بهره میبرن و این منحصر به افراد نیازمند کمک نیست.

* دومین نکته گفتگوی صحیح هست، در عین اینکه شنوده ی خوبی هم باشین.

* رفتار گرم و‌ صمیمی
* انتخاب زمان مناسب برای گفتگو
* سخن روشن و‌ بدور از ابهام
* استفاده از کلماتی مثل ( عزیزم )_ ( جانم ) و... بجای صدا زدن اسم همسر یا تو
* فکر کردن روی مسئله ای که میخواین بیان کنین
* جدا کردن مسائل غیر ضروری برای گفتگو
* خلاصه گویی و عدم پر حرفی
* خوب گوش دادن
* تقویت تماس چشمی
* مدیریت احساسات
* استفاده از کلمات و جملات مثبت
* تشکر و قدردانی از زحمات یا تلاش های فرد مقابل
* توجه به لحن و تن صدا خود
* قرار گرفتن در فضای مناسب و آرام
* عدم سرزنش، توهین، تمسخر، مقایسه و ... همسر
* تقویت اعتماد بنفس خود
* ابراز پشیمانی و معذرت خواهی بخاطر برخورد تند و فیزیکی
و...

* سومین نکته ترس از تغییر هست، اونها تصور میکنن که روان درمانگر با برخی افکارشون مخالفت میکنه و مسیرهای جدید و راهکارهای جدیدو به اونها توصیه میکنه... بهمین دلیل برای فرار از مواجهه و مقاومت در برابر آگاهی ترجیح میدن در همون بستر بمونن و تلاشی برای تغییر انجام ندن.

_ ( در کنار تمامی این موارد توجه به صبر و عدم فشار به فرد حائز اهمیت هست )

(۱)
اعتماد سازی کنین. ( بدین صورت که شنونده و مشاوره ی خوبی برای همسرتون باشین تا حدی که این جرأت رو داشته باشن که بتونن بدون نگرانی از سرزنش، تمسخر، توهین و در کل تنش تمامی آنچه که در ذهنشون هست رو برای شما بیان کنن و نگرانی از عکس العمل شما نداشته باشن.)
این هم بر میگرده به اینکه شما تحمل خودتون رو بیش از پیش بالا ببرین و آرامش و صبر رو اولویت خودتون قرار بدین.
وقتی هدفتون درک کردن ، نه جواب دادن باشه، میشه این انتظار رو داشته باشین شما هم در گفتگو موفق بشین و سخنانتون شنیده بشه. وقتی قرار باشه فقط خودتون حرف بزنین و تریبون مال شما باشه همسرتون ممکنه تمایل نداشته باشن در گفتگو شرکت کنن یا ادامه بدن.



پ.ن
دوستان عزیز لطفا در مشورت دادن به شرایط آغاز کننده تاپیک هم توجه کنین