من به راحتی گذشته را رها می کنم و به فرایند زندگی اعتماد می کنم
خشم فرایندی طبیعی و معمول است. معمولاً شما بارها و بارها درباره مواردی مشابه عصبانی می شوید. اغلب وقتی خشمگین هستید، احساس می کنید که حق ابراز خشم تان را ندارید؛ بنابراین آن را فرو می خورید. اما این خشم فرو خورده در بخشی از بدنتان جا می گیرد و خودش را از طریق بیماری آشکار می کند. در طی سال های متمادی، خشمتان را در همین مکان جمع می کنید. بنابراین، اگر خواهان شفا هستید، باید به احساستان اجازه ی بروز دهید. اگر نمی توانید به طور صریح احساستان را به شخصی که با او درگیر هستید ابراز کنید، جلوی آیینه بایستید و با آن شخص صحبت کنید.
همه چیز را به او بگویید: «من می ترسم»، «من ناراحتم»، «تو به من آسیب زدی.» آن قدر ادامه دهید تا همه ی خشم تان رها شود. سپس نفسی عمیق بکشید، به آیینه نگاه کنید و از خودتان بپرسید: «چه الگویی این حالت را خلق کرده و برای تغییر آن چه کاری از دستم ساخته است؟» اگر بتوانید نظام باور درونی تان را که موجب فرو خوردن خشمتان می شود تغییر دهید، همواره احساس آرامش خواهید کرد.
یکی از بدترین کارهایی که می توانیم انجام
دهیم این است که از دست خودمان عصبانی
باشیم. خشم به شدت ما را در الگوها و
باورهای اشتباه مان زندانی می کند.
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)