مرسی از همه
تمام این راه ها رو رفتم اما بازم برمیگردم سر جای اول
اینکه اگر من حتی نیم ساعت تایم قرار رو عوض میکردم الان اون زنده بود
و بهم حمله استرس دست میده
ناتوان میشم
از اینکه تا کی می تونم این روزا رو تحمل کنم
از این حجم تلخی که هیچ انتهایی برام نداره
انگار تک تک عصبای مغزم فقط شده این فکر
قابل توصیف نیست حالم واقعاً








علاقه مندی ها (Bookmarks)