با سلام
متاسف و متاثر شدم از مشکلی که برای زندگی شما پیش آمده است.
مسائل فکری و شناختی لازم ولی کافی نیست.
واقعیت اینست که روش استدلال و دسته بندی شما مبتنی بر شیوه های حل مسئله است که ابزارش افکار و فرمول بندی ذهنی هست.
اگر خاطرتون باشد شما هنگام ازدواج هم چنین فرمول بندی هایی و حساب و کتاب های ذهنی در تاپیک خود شماره بندی نمودید.
اما از آنجا که ما ماشین نیستیم و دارای ابعاد و جنبه های دیگری هستیم. این شناخت ها همه آن چیزی نیست که مشکلات ما از آنها باشد یا راه حل ها بر اساس آن ها طرح ریزی شود.
مثلا ابعاد احساس ، نیاز، زمینه های شخصیتی، طرحواره هایی که بر اساس شرایطمان از کودکی در ما شکل گرفته است مواردی هست که در زندگی ما تاثیر می گذارد.
اینجاست که پیچیدگی مسئله بیش از آن است که صرفا بر اساس دو دو تا چهار تا اینجا جواب بگوییم. و نیاز به بررسی دقیق دارد.
به عنوان مثال شما در تاپیک مفصلی که در خصوص تفاوت معیارهایتان با خانواده اتان صحبت کرده اید صریحا گفته اید که آتئیست می باشید. ، اما در همین تاپیک تصمیم گرفته اید در مورد حرام بودن ابدی با همسرتان صحبت کنید علیرغم اینکه خودتان هم گفته اید قبول ندارید.
چه نتیجه ای می خواهیم برسیم.
از آنجا که اینگونه مسائل (عدم تعهد همسر)، آنچنان روی احساس ما تاثیر می گذارد. که گاه گزارهای منطقی ناپدید می شود.(مثل اینکه گفتید :از اون سرویس خواب هم متنفر هستم و هر تصمیمی برای زندگی بگیرم این سرویس رو نگه نخواهم داشت. )، همچنین بر اساس شخصیت حتی روشهای ذهنی ما دستخوش تغییر می شود. و موارد.....، حل مشکل پیش آمده نیاز به مراجعه حضوری به یک روانشناس و مشاور می باشد که طی جلساتی با واضح کردن ابعاد مسئله شما را به تصمیم گیری برساند.
همه اینها فقط نصف از ماجراست.
نصف دیگر ماجرا همسرتون و شخصیت، نیازها، مشکلات و افکارشون هست که باید مورد واکاوی قرار گیرد. اینکه زمینه هایی او را لغزش داده اند. یا لغزش جزء شخصیتش شده است. یا اینکه سایر خصوصیاتش چگونه است و چگونه به زندگی نگاه می کند. اینها هم مواردی هست که باید برای تصمیم گیری مورد توجه قرار گیرد.
معمولا بحث خیانت بیشترین اثر را روی احساسات می گذارد و میزان جذب منفی ها بر اساس شخصیت فرد اندازه گیری می شود. پس انتظار نداشته باشید با روشهای عقلانی شده و حل مسئله ای که این تاپیک را شروع کردید بتوانید بر آن فائق شوید. برای اینکه بر سردرگمی ، ناامیدی و احساس پوچی شما افزوده نشود. توصیه می کنم. گام به گام در جلسات حضوری مشاوره پیش بروید .
پاورقی:
شما در هر صورت (چه بازسازی زندگی چه ترک زندگی) نیاز نیست که این مشکل را باز گو کنید یا پخش کنید که خانواده ها و همکاران و ... .متوجه شوند. اینطور حداقل برای ادامه روند(هر روندی که شما به تصمیم می رسید)، تبعات کمتری بار می شود.
تبعاتی مثل اینکه ایشان نتوانند به خانواده برگردند.، یا اینکه شما انگشت نما بشوید یا .....









علاقه مندی ها (Bookmarks)