ممنون از توجهت فرزانه عزیز
میدونی فرزانه جون این از اول خصلت من هست که سر مسائل کوچیک ذوق کنم و کودک درونم فعال باشه ولی وقتی میبینم شوهرم اخلاقش این طوری نیست و با همچین شخصی مثل بچه رفتار میکنه و بهش ارزش نمیده منم روندم رو عوض میکنم دیگه . مثلا ذوق کردن رو نگه میدارم برای مسائل خیلی بزرگ . برای مسئله های کوچیک فقط یه تشکر معمولی میکنم البته ذوق و شوق کودک درونم رو سرکوبش نمیکنم اون رو نگه میدارم برای دخترم که خیلی هم از این برخوردم استقبال میکنه مثلا باهاش هم خوانی شعر می خونم . کاردستی درست میکنیم و بعضی وقتها باهاش کیک و دسر درست می کنم و ... همسرم کم کم داره متوجه میشه که چیزهای کوچک دیگه نمی تونه مثل سابق من رو شاد و ذوق زده کنه .
میدونید رفتار ها متفاوته . من یکی از سخنرانی های دکتر حبشی رو گوش کردم که یه جاش می گفت مثلا وقتی همسرتون پرتقال خریده اومده خونه کلی ذوق کنید و بچه ها رو صدا کنید و بگید بچه ها بدوید بیاید بابا پرتقال خریده به به و ... من ذاتم این شکلی بود ولی این حرکت برای زندگی من مثل سم بود . شاید برای خیلی ها کارساز هم باشه همسرها تشویق بشن و ... ولی من هر بار سر همچین مسائلی ذوق کردم و تشکر اضافی کردم جواب عکس گرفتم مثلا همسرم گفت آره تو که دو سه روزه اینا رو حروم میکنی . یا گفت بله باید هم ذوق کنی میدونی چقدر بهش پول دادم کیلویی فلان قدر . تو که خونه راحت نشستی از وضع جامعه خبر نداری و .... و کلی بحث سر یه جیز بی ارزش . الان فقط یه تشکر میکنم و کاملا حس میکنم شوهر رفتار سر سنگین رو بیشتر می پسنده و بهش ارزش و احترام قائله








علاقه مندی ها (Bookmarks)