برم سر کار یا نه ؟

[خادم رضا]

اقا غلام این روش برای جنگ جهانی دوم و المانها درستش کردند
بحث در موردش زیاد است که چی خوب ولی بلاخره این هم روشی است که تا همین الان در اروپا از ان استفاده میشود

[miss seven]

سلام دوستان خوب و مهربونم

خیلی ممنونم از راهنمایی های خوب و مفیدتون .

زلال عزیزم سلام ...حال چطوره امیدوارم خوب باشی ...ممنونم که برام نوشتی عزیز دلم ...خودمم با این که تو میگی موافقم ...برای همین اومدم اینجا براتون میگم ...توی دلم نمیخوام بخاطر مردم پیشرفت کنم ولی میترسم فرصت پیشرفت رو از دست بدم ...یعنی ممکنه چند سال دیگه به این نتیجه برسم که خدمت به مردم و نیت خدایی داشتن مهمه ولی دیر باشه اون زمان برای شروع برای همین الآن میخوام کنم .... درسته گفتم دوست دارم مورد تحسین افراد قرار بگیرم ولی همه اش این نیست ...یه بخش هم مربوط میشه به استقلال مالی و بهبود روحیه ام.

سحر جانم شما هم که مثل همیشه درست میگین ...مم فکر میکنم هنوز این کمالگرایی بحثش برطرف نشده ...فقط یه چیز برام عجیبه که تا چند سال پیش اینطور نبودم وقتی انگار با دقت بیشتری به دنیا نگاه کردم متوجه شدم چقدر فرصت ها بوده که میتونستم استفاده کنم و چه مهارت هایی بوده که میتونستم یاد بگیرم و از بقیه بهتر باشم ..الآن هم به توانایی هام ایمان دارم ولی این فکر های کمالگونه و وسواس گرایانه بیشتر اذیت میکنن گاهی ... یه جورایی شاید بیشتر به حاشیه میپردازم تا اصل مطلب ..شاید اینطوری باشه.


آقا غلام شما هم درست میگین .

خادم رضای عزیز من این تست رو قبلا دادم ...تیپ شخصیتی من isfj

هستش .

باز هم ممنونم از همتون عزیزان من که راهنماییم کردین .... میدونین چیه به این اتفاق نظر رسیدیم که بخاطر نظر و تحسین دیگران نباید برم سر کار و اگر هم برم برای دل خودم باید باشه .

[سحر بهاری]

سلام، متشکرم

ببینین عزیزم من متوجه شدم مدام در حال نقشه کشیدن و طراحی برنامه هایی هستی ، مرتب در حال حذف و اضافه! چه کنم و چه نکنم...

در متنت چیزی از پیگیری علاقه های شما ندیدم فقط متوجه شدم بدنبال نتیجه خوبی هستی که تشویق دیگران رو در پی داشته باشه. برای همینم نمیتونی اون لذت رو که شاید خیلی ها از فرایند تحصیل، شغل، ورزش و ... میبرن رو درک کنی. فقط و فقط دنبال یک نتیجه عالی هستی تا این عزت نفس پایین شما رو جبران کنه، که اگر این هدف محقق نشه عزت نفست بیش از قبل آسیب خواهد دید و اضطراب بوجود میاد.

من چند تا توصیه برای شما دارم که امیدوارم مفید باشه و حتما ازت میخوام بهشون دقت داشته باشی؛

* سعی کن مدتی دست از تلاش برای رسیدن به بایدها برداری. من باید این باشم ، من باید آن باشم و ...
لازم هست قدم در راه شناخت خویشتنت برداری و همین ( هفتی ) رو که میبینی دوست داشته باشی و قبولش کنی.
شما قرار نیست نقش موفق ترین آدم رو بازی کنی و به فلان جا برسی تا برای تو دست بزنند بلکه میخوای کارت رو درست انجام بدی و در راه صحیح قدم بگذاری و از فرایند لذت ببری، از مسیر لذت ببری ... اگر ورزشکاری ، هنرمندی، محصلی و ...

* ناخودآگاه خودت ( نیازهای ناخودآگاهت ) رو باید با کمک یک روانشناس بالینی بررسی کنی تا ببینی اهدافت چقدر متأثر از دنیای درونی شماست و از طرفی هدف گذاری های سنگینی برای خودت ترسیم نکنی و همینطور برای رسیدن به موفقیت و هدفت به آنچه که در حوزه‌ی اختیارات شماست محدود نباشی .

* سپس دست از محاسبه ی خودت برداری و قدم در راه عمل بگذاری. اگر مدام در حال ارزیابی باشی از رسیدن به هدفت باز خواهی ماند و انرژیت از بین میره. محاسبه رو بگذار برای زمانی که در واقع عملی رو انجام دادی، تلاشی کردی و مدتی گذشته... حالا میخوای ببینی مثلا من در این شش هفته گذشته چگونه بودم.

این تاپیک ها خوب هستن که آگاهیت رو بیشتر کنن اما باید قوی تر پیگیر باشی و حتما زیر نظر یک متخصص مجرب قرار بگیری.