آموخته ام که آنقدر در آرزوی نداشته هایم غرق نشوم که لذت آرزوهای به دست آمده ام را فراموش کنم
آموخته ام که آنقدر در فکر عیوب دیگران نباشم که عیب های خودم را از یاد ببرم
آموخته ام آنقدر به گفتن حرف های خوب مشغول نشوم که از عمل به آنها غافل شوم
آموخته ام که آنقدر در انتظار محبت دیدن نمانم که محبت کردن به دیگران را از یاد ببرم
آموخته ام که وقتی می توانم از تجربه های دیگران استفاده کنم لازم نیست همه چیز را تجربه کنم
آموخته ام که هروقت احساس تنهایی کردم یک وجود مهربان بی نیاز،مشتاق حضور خالصانه من است







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)