دوباره رسیدم به ته خط. خواهش می کنم راهنماییم کنید

[فرزانه 123]

الهه جان
گفتی زندگی بعد از طلاق رو تصور کنم. بله من خیلی بهش فکر کردم. چون من آدم احساساتی هستم از لحاظ روانی فکر می کنم اذیت بشم مگه اینکه با مشاوری در ارتباط باشم که بتونم خودمو قوی کنم. از لحاظ مالی مشکلی ندارم چون هم شغل دارم و هم خانوادم کاملا حمایتم می کنن. خب تنهایی بعد از طلاق خیلی سخته و امکان داره آدم تا آخر عمر ازدواج نکنه و بنابراین باید قید بچه و زندگی خانوادگی رو زد. در مورد حرف مردم و دید مردم راستش هنوز هیچ نگرانی ای ندارم و برام مهم نیست که بقیه چی میگن. ولی اگر خانوادم بخوان حساسیت بی مورد روی من داشته باشن مطمئنم خیلی دلگیر میشم. من الان طلاق رو مثل یه اتفاقی می بینم که باعث میشه استرس های کوچک من در زندگیم کمتر بشه ولی در عوض یه غم بزرگ و دائمی میاد توی زندگیم. حالا شاید واقعا اینجوری نباشه و ادم بعد از یه مدت به شرایط جدید عادت کنه. ولی من شنیدم که بعضیا تا سالها با این غم دست و پنجه نرم می کنن.


مثلا اونجاییکه گفتید شما خودتون رفتید وسیله رو درست کنید اصلا کار درستی نبود! معلومه عصبانی ترش گردید. باید خیلی تو عمق شخصیت ایشون برید تا بتونید تو موقعیت ها درکش کنید و رفتار متناسب داشته باشید.
من اگه به طرف اون وسیله رفتم تا خودم کار رو انجام بدم به این خاطر بود که فضا رو عادی کنم و کارمو ادامه بدم. نه اینکه بخوام از قصد و برای درآوردن حرص ایشون اینکارو بکنم.
ببینید من یه آدم عادی هستم. منم عصبانی میشم. منم بی احترامی رو قبول نمی کنم. ظرفیت من هنوز اونقدر نیست که بتونم فحش بشنوم و کار عادی خودم رو ادامه بدم. بالاخره در مقابل هر بی احترامی باید واکنش مناسبی نشون داد. شایدم دارم اشتباه می کنم.


پرستو جان متاسفم برای جریانی که تعریف کردی. ولی دوست دارم چندتا چیز رو بدونم. اولا اینکه اگه اخلاق پدر شما عصبی و تند بوده چرا فقط با مادرتون تندی می کرده و با بچه ها رفتار خوبی داشته؟ فکر می کنید مادرتون رو دوست نداشت؟ و اینکه بعنوان فرزند این خانواده به نظر شما مادرت چه کاری باید می کرد؟


حالا جالبه دقیقا همین موضع رو فامیل های شوهرم دارن. به شخصه دیدم که مردها نه فقط پیش فرزندان، بلکه در مهمانی ها یا پیش افراد غریبه زنهارو با کلامشون کوچیک می کنن. مثلا سر زن داد میزنن. جالبه یکبار که توی مهمونی بودیم و یکی از اقوام همسرم سر خانمش داد کشید و تندی کرد، بعد از مهمونی همسرم به من گفت ببین زن فلانی چقدر باشعور بود!! شوهرش سرش داد زد جلوی همه ولی زن فورا به حرفش گوش کرد و اعتراضی هم نکرد. یعنی توسری خور بودن زن براشون ارزش محسوب میشه.

[Parastou]

فرزانه جان باید دید تعریف شما از رفتار خوب چیه؟ پدر من بیشتر تلاش می کردن به ما ثابت کنن همه شکست های زندگی مون مادرمونه و پای ما رو به بحث و عصبانیت خودش می کشوند که من همیشه می گفتم من نظری نمی دم اما حالا خواهرم با هر دو میونه خوبی نداره. باید بگم من همیشه وقتی با مادرم صحبت می کنم محکومش می کنم که شما که می دونی بابا فلان حساسیت رو داره چرا حواست نبود اما خودم می دونم که سررشته امور از دست مادرم در رفته و پدرم رو مقصرتر می دونم اما هیچ وقت اون رابطه صمیمانه رو نداشتیم که بخوام اینا رو بهش بگم. در واقع همه ی ما از پدرم می ترسیم.
خواستم بگم طبق تجربه شخصی که دارم سازش با این افراد جواب نمی ده چون فقط باعث می شه توقعاتشون بالاتر بره و ایرادجوتر بشن. راه دیگه ای باید پیدا بشه.