سلام
چقدر خوبه که شما همیشه جریان ها رو با خانواده تون درمیون گذاشتین، اینبار هم به خانواده تون اعتماد کنید و تنهایی عمل نکنید.
از صحبت هاتون معلوم هست که هر دو خانواده کمی در این مباحث نیاز دارن مهارتهای خودشون رو افزایش بدهند.
در این میان که دو طرف کمی احساس محور هستند نظر مادرتون درسته که دختر و پسر از گفتگوهای احساسی فاصله بگیرند بلکه خانواده ها هم مدیریت کنند و وارد یکسری مسائل نشوند.
حالا بهترین راه اگر دوباره جلسات برگزار شد از مشاوره کمک بگیریند تا منطقی تر شناخت برسین.
حقیقتش اینکه میفرمایید ما در مسائل مختلف تفاهم داشتیم کمی نگران کننده به نظر میرسه، چرا؟
چون اجازه دادین احساسات وارد رابطه بشه و این خودش اجازه شناخت صحیح نمیده.
اجازه بدین کمی احساسات هر دو طرف فروکش کنه، در فضای منطقی تر اگر دو طرف به هم برگشتن، خیالتون راحتره. هر چه این برگشتن دیرتر طول بکشه بهتره.
حال بریم سر مسئله اصلی شما:
1. شما به نظر سن زیادی ندارید، پس نیازه کمی مهارتهای شناخت و خواستگاری رو فرا بگیرید.
2. باید یاد بگیرید دو طرف تا زمان عقد صرفا یک گزینه ازدواج هستند و نه بیشتر، که هر جا عقل حکم کرد ادامه راه اشتباه هست، سریع بشه ترمز رابطه رو بکشید.
3. در مورد معیار ها و ملاک ها تون بیشتر وقت بگذارید.
4. این مسائل مربوط به چادر اینقدر شاید اهمیت نداشته باشه که مثلا شما دوتا ضعف مدیریت داشته باشین.
یعنی نتونستین این مسئله که شخصی هست و میتونه بین خودتون حل بشه اجازه دادین خانواده ها هم درگیر بشند، و ورود خانواده ها در چنین مسئله ای میتونه نشان از بلوغ کم داشته باشه. در زندگی پر هست چنین مسائل سطح ارتباط زوجین، باید بتونید خودتون مدیریت کنید و خانواده ها ورود نکنند.
5. حرف شما در جلسه اول خیلی خوب بود و خوشحال کننده. یعنی اگر مسائل الویت یک خوب پیش بره من یکسری معیارهام رو نادیده میگیرم. ولی اون الویت ها رو باید خوب بچینید. بر اساس اصول دقیق روانشناختی و بهش پایبند باشید.
یعنی اگر الویت ها مناسب بود، بتونید در معیارهایی انعطاف داشته باشید. ولی یا الویتها رو خوب نچیدین، یا خوب به شناخت نرسیدین، که در موضوع چادر نتونستین انعطاف بخرج بدین.








علاقه مندی ها (Bookmarks)