گرچه دلم میخواد به جایی برسم که به جای عصبانیت و خودخوری، فقط بتونم یه لبخند تاسف آمیز به طرف بزنم و توی ذهنم شیفت دیلیتش کنم و دیگه هیچی حسابش نکنم که رفتارش بخواد برام مهم باشه.
سلام، این مدینه فاضله من هست و کلا انسانهایی که اینجوری هستن رو خیلی بهشون غبطه میخورم
علاقه مندی ها (Bookmarks)