می خوام از خونه برم

[سحر بهاری]

حالا نمی دونم اصلا چی می خوام...علاقه ای به رشته خاصی ندارم که برم سمت اون...شاید قبلا کامپیوتر یا موسیقی دوست داشتم ولی الان اونا رو هم دوست ندارم
فکر کنم باید برم دنبال اهداف جدید...درسته؟...ولی خب میگم نمی دونم چی
چی بگم

خواهش میکنم

ببینیم علت اینکه برخی اهداف در نظر ما کمرنگ میشن چی هست؟!

* یکسری از اهداف بنظر غیر واقعی، بزرگ، غیر عملی و یا خیلی کوچک هستن.

مثلا؛
_ من تا یکماه دیگه باید، باید چاق تر بشم.

_ من باید تا آخر امسال یه رستوران بزرگ فلان منطقه دایر کنم.

و ...

و چون این انگیزش ها احساسی هستن با اولین موانع یا گذشت یمدت در نظر انسان رنگ‌ میبازن. این انگیزش ها دائمی نیستن چون در مسیر عمل فرد در انجام اونها احساس ناتوانی میکنه. در مقابل برخی اهداف خیلی کوچک هستن و نمیتونن اون اشتیاق لازم رو در ما ایجاد کنن و نمیتونن ایجاد چالش کنن. اینها هم بسرعت رنگ میبازن.

* مورد بعدی ترس هاست که بالاتر عرض کردم. ترس ها وقتی بوجود میان که انسان دچار عدم آگاهی هست. همین سردرگمی های شما باعث دامن زدن به ترستون میشه.
لازمه کنار گذاشتن ترس ها " آموختن " هست. مثلا شما حتما دیدین بعضی افراد با خزندگان خطرناک سر و کار دارن ولی ظاهرا نمیترسن! چون به مهارت و دانش خاصی رسیدن که میدونن چطور باید با این ها رفتار کرد ولی برای ما که راهش رو بلد نیستیم ترسناک هست . پس هر چه دانش و مهارت در مورد هدفتون بیاموزید ترس هاتون برای ورود بهش افت پیدا میکنه.
از طرفی ترس از شکست خوردن هم مطرح هست،‌ مثلا برخی افراد با یکبار شکست از اهدافشون عقب نشینی میکنن. در اینجا اراده خیلی مهم هست اینکه واقعا انسان برای رسیدن به موفقیت مصمم باشه. باید تلاش کرد و بعد از شناسایی عیوب اونها رو برطرف کرد.

* متعهد بودن در زمینه ی دست یابی به هدف هم یکی دیگر از موارد مهم هست، اینکه شما باید اهدافتون رو از ذهنتون خارج کنین و اون رو در دنیای بیرون برای دیگران شرح بدین. اجازه بدین اونها در جریان قرار بگیرن و یک نوع مسئولیت پذیری درونتون شکل بگیره . وقتی من در ذهنم مثلا بگم میخوام برم نقاشی رو یاد بگیرم ممکنه بعد از مدتی دیگه سراغش نرم، اما وقتی خانواده یا دوستانم رو در جریان قرار بدم اونها از من میپرسن خب ؟ نقاشی رو چکار کردی و منو هول میدن به سمت هدفم که رهاش نکنم.

* در مسیر دست یابی به اهدافتون سعی کنین از مشاوره در اون زمینه بهره بگیرین. مثلا من دوست دارم نقاش موفقی بشم حالا باید از کسانی که نقاشی رو بصورت حرفه ای پی میگیرن مشورت بگیرم. با پرسش و پاسخ های مختلف متوجه بشم باید از چه مسیری وارد بشم تا دچار سردگمی، ترس و یأس نشم.

* مطلب بعدی توقف افکار منفی و افراد منفی هست. شما باید مراقب تأثیر چنین افرادی روی تصمیماتتون باشین. اونها به دلایل مختلف سعی میکنن شما رو در راه رسیدن به هدفتون متوقف کنن.

برای کنترل افکار منفی هم این لینک رو ببینین.‌

http://www.hamdardi.net/thread-31154.html

* آخریشم که فکر میکنم قبلا توضیح دادم، هدف ها باید یکی دو تا نباشن که اگر بهشون نرسیدین دچار ناامیدی بشین، حداقل پنج هدف تو زندگیتون باید داشته باشین.

← در حال حاضر اهداف شما گذراندن سربازی _ادامه تحصیل باشه ، هر دوی اینها مهم هستن. بدون حل مشکل سربازی یا بدون تحصیل در آینده نمیتونین به اهداف دیگیری برسین. چون تمام انرژیتون رو باید صرف مشکلات حاصل از این دو کنین. وقتی این ها رو بتونین کم کم حل کنین فکرتون آزاد میشه و این انگیزه رو پیدا میکنین سراغ علاقه مندی هاتون برین.
بازم تکرار میکنم شما جوان هستین و تا فرصت دارین بلند بشین و کارهای نیمه تمام رو تمام کنین. اجازه بدین در سن ۳۰ سالگی وقتی به گذشته فکر میکنین احساس پشیمانی و حسرت نداشته باشین و بتونین در مسیرهای دیگر زندگی با خیال راحت قرار بگیرین.چاره این نیست مکانتون رو تغییر بدین یا پیش آدمای دیگه باشین، چاره جنگیدن و تلاش دوباره برای موفقیت هست.