می خوام از خونه برم

[سحر بهاری]

متشکرم

سنم هم تازه 19 ساله بودم یعنی تا میومدم بیرون 21 سال داشتم و تازه امریه آتش نشانی جور کرده بودم که بیوفتم شهر خودمون از صبح تا ظهر ولی خب خونوادم نذاشتن و الان هم سنم رفته بالا هم دیگه .

و دو ساال دیگه میگین اون زمان ۲۰ سالم بود و ده سال دیگه میگین کاش وقتی ۲۰ سالم بود... . شما باید یه جایی به این افکار معیوب خاتمه بدین.
اگر با مشاوره تحصیلی مجربی مشورت کنین و درس بخونین این فرصت رو فکر میکنم پیدا کنین که خانوادتون مایل بشن به اینکه در هنر استعدادهای خودتون رو محک بزنین. اما اگر درس خوندن رو متوقف کنین ، از اون طرف ماجرا خانوادتونم ممکنه مانع شکوفایی شما بشن.
برای هنر هم با افرادی که در اون زمینه موفق هستن مشورت کنین تا بتونین با هزینه ی کم استارت کار رو بزنین.

اگر هم بی هدف سربازی برید و برگردید باز همچنان سردرگم خواهید ماند. پس باید جوری برنامه ریزی کنین که قبل و بعد سربازی هدف ها و رؤیاهای شما آسیب نبینن. از طرفی سربازی رو تجربه ای برای مسئولیت پذیری، تجربه ای برای منضبط بودن و قوی تر شدن بدانید.

دلم می خواد چند وقت از خونه دور باشم.

بیرون از خانه اون آرامشی که نیازش دارین نیست، بلکه آسیب ها و مشکلات جدیدتری در قالب های پر زرق و برق منتظر شما هستن و بنظرم اگر فعلا به همین مشکلات داخلی و غلبه بر اونها بسنده کنین بهتر هست.